Ireneusz Ihnatowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ireneusz Ihnatowicz (ur. 19 stycznia 1928 w Głębokiem, zm. 4 stycznia 2001 w Warszawie) – polski historyk, archiwista, profesor.

Życiorys[edytuj]

Wykładał w Wyższym Seminarium Duchownym Księży Orionistów w Zduńskiej Woli. Był wybitnym filologiem i historykiem, specjalistą w dziedzinie historii gospodarczej Polski XIX i XX w. oraz nauk pomocniczych historii. W późniejszych latach pracował w Archiwum Państwowym w Łodzi, wykładał jako profesor na Uniwersytecie Warszawskim (od 1974) i pracował w Polskiej Akademii Nauk. Żonaty z Jadwigą Kalinowską. Jego córką jest Ewa Ihnatowicz, profesor nadzwyczajny Instytutu Literatury Polskiej Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego.

Spoczywa razem z żoną na starym cmentarzu w Zduńskiej Woli.

Wybrane prace[edytuj]

  • Dzieje gospodarcze Polski do 1939 roku (współautorzy: Benedykt Zientara, Antoni Mączak, Zbigniew Landau, 1965)
  • Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku (t. 1–2 1967–1971)
  • Społeczeństwo polskie od X do XX wieku (1979)
  • Nauki pomocnicze historii XIX i XX wieku (1990)

Linki zewnętrzne[edytuj]