Iwan Iwanow-Wano

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Iwan Iwanow-Wano
Prawdziwe imię i nazwisko Iwan Piotrowicz Iwanow-Wano
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1900
Moskwa, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 25 marca 1987
Moskwa, ZSRR
Zawód reżyser,
scenarzysta,
animator
Lata aktywności 1925-1984
Odznaczenia
Zasłużony Działacz Sztuk RFSRR Ludowy Artysta RFSRR (1969) People Artist of the USSR1.jpg Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru Pracy Order Czerwonego Sztandaru Pracy
Grób Iwana Iwanowa-Wano na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie

Iwan Piotrowicz Iwanow-Wano (ros. Иван Петрович Иванов-Вано; ur. 8 lutego 1900 w Moskwie, zm. 25 marca 1987 tamże) – radziecki scenarzysta, animator i reżyser filmów animowanych. Czołowy przedstawiciel i teoretyk radzieckiej kinematografii rysunkowej, jej współorganizator i pracownik od początku istnienia[1]. Ludowy Artysta RFSRR (1969). Członek KPZR od 1951 roku[2]. Ludowy Artysta ZSRR (1985).

Pionier radzieckiej animacji rysunkowej[3]. Jeden z najstarszych radzieckich twórców-animatorów. Często nazywany bywa rosyjskim Disneyem[4]. Jest twórcą pierwszego w ZSRR pełnometrażowego rysunkowego filmu barwnego Konik Garbusek (1947)[5] – filmu animowanego utrzymanego w rosyjskim stylu ludowym. W 1975 roku wykorzystując najnowsze osiągnięcia w technice filmu animowanego, nakręcił Konika Garbuska po raz drugi[6].

Życiorys[edytuj]

W 1923 roku ukończył Wchutiemas. Rok później rozpoczął pracę jako artysta-animator, a następnie reżyser w Państwowym Technikum Kinematografii (obecnie WGIK). Od 1936 roku pracował w studiu filmowym Sojuzmultfilm. Wykładał w WGIK, był profesorem na wydziale filmu animowanego.

Był jednym z założycieli radzieckiej szkoły animacji. Jako pierwszy nauczał w WGIK zawodu artysty filmu animowanego. Jego studentami byli m.in. Marina Sokołowa, Alina Spieszniewa, Franczeska Jarbusowa, Siergiej Alimow, Stanisław Sokołow i Arkadij Tiurin[7].

Iwan Iwanow-Wano był twórcą animowanych bajek ludowych i literackich. Wiele jego filmów animowanych otrzymało nagrody na festiwalach filmowych. Jego ekranowe wersje rosyjskich bajek ludowych i klasycznych takich jak: Konik Garbusek (1948), Gęsi Baby-Jagi (1949), Bajka o śpiącej królewnie i siedmiu junakach (1951), Śnieżka (1952), Mańkut (1964), Pory roku (1969) oraz Bitwa nad Kierżeńcem (1971) należą do jego najlepszych dzieł[2].

Spoczywa pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie[8].

Wybrana filmografia[edytuj]

Animator[edytuj]

Reżyser[edytuj]

Nagrody na festiwalach[edytuj]

Konik Garbusek (1947)

  • 1948: Nagroda na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Mariańskich Łaźniach (Czechosłowacja)

Odważny zając (1955)

  • 1957: Dyplom na I Brytyjskim Festiwalu filmów animowanych w Londynie (Anglia)

W pewnym królestwie (1957)

  • 1958: Pierwsza nagroda na XI Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Karlowych Warach (Czechosłowacja)

Mańkut (1964)

  • 1964: Dyplom Honorowy na VII Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych i Dokumentalnych w Lipsku (NRD)

Pory roku (1969)

  • 1970: Dyplom Honorowy na III Międzynarodowym Festiwalu filmów animowanych w Mamaia (Rumunia)

Bitwa nad Kierżeńcem (1971)

  • 1972: Dyplom Honorowy na II Międzynarodowym Festiwalu filmów animowanych w Zagrzebiu (Jugosławia)
  • 1973: Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu filmów animowanych w Nowym Jorku (USA)

Konik Garbusek (1975)

  • 1979: Grand Prix na I Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Warnie (Bułgaria)
  • 1979: Grand Prix na VI Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Teheranie (Iran)

Źródło:[10]

Odznaczenia[edytuj]

Źródło:[11]

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k Jerzy Płażewski, Filmowcy radzieccy i ich dorobek (1918-1957), Warszawa 1957, s. 65.
  2. a b Ivanov-Vano, Ivan Petrovich, The Great Soviet Encyclopedia / The Free Dictionary
  3. a b c d e f g Tadeusz Lubelski, Encyklopedia kina, Biały Kruk, 2003, s. 442.
  4. Sztuka animacji : od ołówka do piksela : historia filmu animowanego / aut. Ryan Ball [et. al.] ; przedm. Jeffrey Katzenberg i Bill Plympton ; [red. Jerry Beck] ; tł. Ewa Romkowska, Andrzej Kołodyński; red. Konrad J. Zarębski. - Warszawa : „Arkady”, 2006, s. 235.
  5. a b c d e f g Zbigniew Pitera, Leksykon reżyserów filmowych: Reżyserzy zagraniczni, Wydawn. Artystyczne i Filmowe 1978, s. 93.
  6. Edward Pawlak, Barbara Pełka, Film radziecki w Polsce, Warszawa 1985, s. 96-97.
  7. Наталья Василькова. Наши мультфильмы: Иван Иванов-Вано
  8. Новодевичье кладбище. Иванов-Вано Иван Петрович (1900-1987)
  9. Rostisław Jurieniew, Historia filmu radzieckiego, Warszawa 1977, s. 211.
  10. Иванов-Вано (И.Вано) Иван Петрович, Призы, Animator.ru
  11. Иванов-Вано Иван Петрович, kino-teatr.ru

Linki zewnętrzne[edytuj]