Józef Czempiel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Błogosławiony
Józef Czempiel
męczennik
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 13 czerwca 1999
Polska Warszawa
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 12 czerwca
Szczególne miejsca kultu Parafia Wniebowzięcia NMP w Chorzowie Batorym
proboszcz, prezbiter
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 21 września 1883
Cesarstwo Niemieckie Piekary Śląskie
Data i miejsce śmierci 4 maja 1942
III Rzesza KL Dachau
Proboszcz parafii Wniebowzięcia NMP w Chorzowie Batorym
Okres sprawowania 1922-1940
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Inkardynacja diecezja katowicka
Prezbiterat 22 czerwca 1908
Odznaczenia
Złoty Krzyż Zasługi

Józef Czempiel (ur. 21 września 1883 w Piekarach Śląskich, zm. 4 maja 1942 w KL Dachau) – błogosławiony i męczennik Kościoła katolickiego, polski ksiądz katolicki.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość[edytuj | edytuj kod]

Wykształcenie zdobył w szkole elementarnej w Józefce i gimnazjum w Bytomiu. W trakcie studiów na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego (1904-1907) włączył się aktywnie w działalność polskich oficjalnych i tajnych towarzystw na terenie konwiktu. Święcenia kapłańskie przyjął w katedrze wrocławskiej 22 czerwca 1908 z rąk kardynała Georga Koppa.

Duszpasterz i społecznik[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą placówką duszpasterską była Ruda, gdzie zaznaczył się jako zwolennik i propagator częstej Komunii św. i rekolekcji zamkniętych oraz krzewiciel abstynencji. Nawiązywał do akcji trzeźwościowej prowadzonej na Śląsku przez ks. Jana Alojzego Ficka oraz ks. Jana Kapicę. Jako pierwszy duszpasterz w Polsce dostrzegł konieczność powoływania parafialnych poradni dla alkoholików i ich rodzin. W latach 1916-1917 administrował parafią Wiśnicz, następnie Baborów, Dziećmarów[1].

Działalność narodowa[edytuj | edytuj kod]

Od stycznia 1919 został mianowany duszpasterzem w Żędowicach, gdzie w okresie plebiscytowym stanął na czele założonego przez siebie Polskiego Komitetu Plebiscytowego. Działał także aktywnie w ruchu spółdzielczym w powiecie strzeleckim. W 1919 we współpracy z ks. Emilem Szramkiem wydał pod pseudonimem „Makkabaeus” książkę pt. Das Recht auf die Muttersprache im Lichte des Christentums (Opole 1919). W obawie o utratę życia wraz z ks. Wajdą opuścił Opolszczyznę.

Proboszcz w Wielkich Hajdukach[edytuj | edytuj kod]

W 1922 objął administrację parafii Wniebowzięcia NMP w Wielkich Hajdukach (obecnym Chorzowie Batorym). Szczególną troską otaczał w Chorzowie liczne organizacje parafialne, w tym zwłaszcza kongregacje mariańskie młodzieńców i panien oraz stowarzyszenie robotników pod opieką św. Józefa. Zorganizował kino parafialne. W parafii chorzowskiej wychodziły „Wiadomości Parafialne”, jako dodatek „Gościa Niedzielnego”, za jego staraniem w kiosku przykościelnym rozpowszechniano prasę i książki katolickie. W okresie kryzysu gospodarczego i masowego bezrobocia zorganizował w parafii specjalny komitet pomocy bezrobotnym. W ciągu 17 lat posługi proboszczowskiej z Chorzowa wyszło 18 księży diecezjalnych i zakonnych oraz 40 zakonnic. W okresie międzywojennym z rąk ks. Jana Kapicy przejął kierownictwo ruchu abstynenckiego. Był radcą duchownym, od 1926 wicedziekanem dekanatu chorzowskiego, a od 1931 – dziekanem. W 1932 za działalność społeczną i narodową otrzymał Złoty Krzyż Zasługi.

Prześladowanie i męczeńska śmierć[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Priesterblock (Dachau KL).

Został aresztowany 13 kwietnia 1940. Przebywał w niemieckim obozie koncentracyjnym Dachau (KL), 26 maja 1940 został przeniesiony do Mauthausen-Gusen i ponownie od 8 grudnia 1940 do obozu koncentracyjnego w Dachau. Prawdopodobnie zginął w tzw. transporcie inwalidów 4 maja 1942. Urzędowe świadectwo śmierci wystawione przez obóz koncentracyjny w Dachau – 19 czerwca 1942.
13 czerwca 1999 papież Jan Paweł II wśród 108 Męczenników II wojny światowej ogłosił go błogosławionym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kurek Jacek, Hojka Zbigniew, Śląski Machabeusz -ks. Józef Czempiel i jego parafia, Chorzów 1997.
  • Myszor Jerzy, Sługa Boży ks. Józef Czempiel (1883-1942), [w:] Męczennicy za wiarę 1939-1945, pr. zb., Warszawa 1996, s. 89-95

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]