Baborów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta. Zobacz też: Baborów (ujednoznacznienie).
Baborów
Kościół św. św. Józefa
Kościół św. św. Józefa
Herb
Herb Baborowa
Państwo  Polska
Województwo  opolskie
Powiat głubczycki
Gmina Baborów
gmina miejsko-wiejska
Burmistrz Elżbieta Kielska
Powierzchnia 11,73 km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

2954[1]
249,1 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 77
Kod pocztowy 48-120
Tablice rejestracyjne OGL
Położenie na mapie gminy Baborów
Mapa lokalizacyjna gminy Baborów
Baborów
Baborów
Położenie na mapie powiatu głubczyckiego
Mapa lokalizacyjna powiatu głubczyckiego
Baborów
Baborów
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Baborów
Baborów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Baborów
Baborów
Ziemia50°09′28″N 17°58′48″E/50,157778 17,980000
TERC
(TERYT)
1602014
SIMC 0965200
Urząd miejski
ul. Dąbrowszczaków 2a
48-120 Baborów
Strona internetowa

Baborów (niem. Bauerwitz, czes. Bavorov; daw. Baworów) – miasto w południowej Polsce, województwie opolskim, w powiecie głubczyckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Baborów.

Według danych z 30 czerwca 2008 roku miasto miało 3114 mieszkańców[2].

Miasto leży na Przedgórzu Sudeckim nad rzeką Psiną (śl.:Cyna).

Lokalny ośrodek usługowy, wytwórnia pasz.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie miejscowość występuje pod nazwą niemiecką Bauerwitz oraz polską Baborow[3]. Spis geograficzno-topograficzny miejscowości leżących w Prusach z 1835 roku wymienia polską nazwę miejscowości Baborow oraz niemiecką Bauerwitz[4].

Polską nazwę Baborów w książce "Krótki rys jeografii Szląska dla nauki początkowej" wydanej w Głogówku w 1847 wymienił śląski pisarz Józef Lompa[5].

Obecna nazwa została administracyjnie zatwierdzona 12 listopada 1946[6].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka pochodzi z dokumentu datowanego na rok 1296. Wymieniony w nim został wójt baborowski Jarosław (Jeroslaum advocatum de Baurwitz). Samo miasto powstało jednak wcześniej, w II połowie XIII wieku. Wzmianka o wójcie wskazywać może na lokację na prawie niemieckim. Lokacja Baborowa była jednym z elementów ekspansywnej polityki czeskiej na Płaskowyżu Głubczyckim. Osobą, która podjąć miała się lokacji był czeski możnowładca Bavor II (przez historię znany także jako Bavor III). W XIV w. miasteczko zostało kupione przez konwent dominikanek św. Ducha w Raciborzu. Kościół parafialny wzmiankowany w 1386 r., powstał najprawdopodobniej w momencie lokacji. W 1405 r. Baborów był już miasteczkiem zarządzanym przez magistrat. W 1750 r. w mieście działały cechy szewców, kuśnierzy, tkaczy l kowali. Dla pełnego rozkwitu miasta decydujące znaczenie miała budowa kolei żelaznej. Uroczyste otwarcie linii kolejowej Głubczyce - Racibórz nastąpiło w dniu 15 października 1856. Pod koniec XIX wieku powstały tu cukrownia i cementownia: w 1909 r. otwarto w Baborowie 3 cegielnie, 2 parowe młyny, słodownię, mleczarnię i fabrykę kafli.

W 1928 przyłączono wioskę Jaroniów (Jernau). W Jaroniowie urodził się Carl Ulitzka.

Baborów został zajęty 29 marca 1945 roku przez oddziały 60 armii i 5 korpusu zmechanizowanego gwardii 4 armii pancernej gwardii z 1 Frontu ukraińskiego. Podczas walk z hitlerowcami zginęło ok. 200 żołnierzy radzieckich[7].

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Baborowa w 2014 roku[1].


Piramida wieku Baborow.png

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Kościół par. pw. Narodzenia NMP, z poł. XIX w.

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[8]:

  • stare miasto
  • kościół par. pw. Narodzenia NMP, z poł. XIX w., 1922 r.
  • kościół cmentarny pw. św. Józefa, barokowy, drewniany z l. 1700-1702 - XVIII w.
  • kaplica pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa, ul. Opawska 17, z 1889 r.
  • ratusz, z pocz. XIX w., drugiej poł. XIX w.
  • dom, ul. Kozielska 15, z 1820 r.
  • domy, ul. Raciborska 12, d. 97, 15 d. 88, z XIX w.
  • domy, Rynek 13, 17, z poł. XIX w.
  • dom, ul. Wiejska 7, z pocz. XIX w.
  • spichrz, ul. Wiejska 3.

Miasta partnerskie[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b http://www.polskawliczbach.pl/Baborow, w oparciu o dane GUS.
  2. Lucyna Nowak, Joanna Stańczyk, Agnieszka Znajewska: Ludność. Stan i struktura w przekroju terytorialnym (Stan w dniu 30 VI 2008 r.). Warszawa: Główny Urząd Statystyczny, 2008. ISSN 1734-6118. (pol.)
  3. Johann Knie 1830 ↓, s. 898.
  4. J.E. Muller 1835 ↓, s. 154.
  5. Józef Lompa, „Krótki rys jeografii Śląska dla nauki początkowej”, Głogówek 1847, str.33.
  6. Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 12 listopada 1946 r. o przywróceniu i ustaleniu urzędowych nazw miejscowości (M.P. z 1946 r. Nr 142, poz. 262)
  7. Rada Ochrony Pomników Walki i Męczeństwa ”Przewodnik po upamiętnionych miejscach walk i męczeństwa lata wojny 1939- 1945", Sport i Turystyka 1988, ​​ISBN 83-217-2709-3​​, str. 489
  8. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 25.11.2012]. s. 19.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Johann Knie: Alphabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.
  • B. Cimała, S. Senft, Baborów 1296 – 1996. Dzieje miasta i gminy, Opole 1996.
  • W. Dziewulski, Przeszłość Baborowa (do r. 1945), „Kwartalnik Opolski”, nr 3, 1958, s. 67 - 79.
  • D. Halmer, Kilka uwag o lokalizacji i powstaniu miasta Baborów, (w:) Europa, Śląsk, Świat najmniejszy, red. H. Honysz, J. Mokrosz, Katowice - Rybnik 2007.
  • A. Tschauder, Kurze Geschichte der Stadt Bauerwitz, Leobschütz 1881.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]