Józef Wiktor Muszyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Wiktor Muszyński
kapitan piechoty kapitan piechoty
Data i miejsce urodzenia 16 stycznia 1897
Kraków
Data i miejsce śmierci 18 mrca 1941
KL Auschwitz
Przebieg służby
Lata służby 1914–1940
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 8 Pułk Piechoty Legionów
72 Pułk Piechoty
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Bitwa o Lwów (1918–1919)
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
kampania wrześniowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Niepodległości Krzyż Walecznych (1920-1941) Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921

Józef Wiktor Muszyński (ur. 16 stycznia 1897 w Krakowie, zm. 18 marca 1941 w KL Auschwitz[a]) – kapitan piechoty Wojska Polskiego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Władysława i Antoniny z Łosowskich[1]. Uczeń seminarium nauczycielskiego. W 1914 roku został powołany do armii Austro-Węgier, w 1916 roku dostał się do niewoli rosyjskiej.

Po powrocie z niewoli w 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego i walczył w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 8 pułku piechoty Legionów. Brał udział w obronie Lwowa oraz Przemyśla. W 1920 roku jako sierżant sztabowy został przydzielony do Kompanii Przybocznej Naczelnego Wodza. Za bohaterstwo w czasie walk 17 sierpnia 1920 roku pod Warszawą został odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari nr 4160.

Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i do 1923 roku służył jako podoficer w 8 pułku piechoty Legionów. W 1923 został przeniesiony do Ośrodka Zapasowego Garnizonu Warszawa. W 1924 roku został przeniesiony do 72 pułku piechoty, gdzie służył do 1927 roku, w stopniu chorążego. 15 sierpnia 1928 roku Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1928 roku i 2. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a Minister Spraw Wojskowych wcielił do 72 pułku piechoty[4]. W latach 1927–1933 był komendantem Przysposobienia Wojskowego w powiecie kozienickim. 2 grudnia 1930 roku został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 8. lokatą w korpusie oficerów piechoty[5]. W 1932 roku powrócił do 72 pułku[6]. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 i 209. lokatą w korpusie oficerów piechoty[7]. W marcu 1939 pełnił w nim służbę na stanowisku oficera mobilizacyjnego[8].

Przed zatrzymaniem mieszkał w Radomiu przy ul. Moniuszki 5[2]. 25 lutego 1941 przybył do Obozu Koncentracyjnego Auschwitz[9]. Tam 18 marca 1941 zmarł[2].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Kpt. Józef Wiktor Muszyński został umieszczony w Księdze Cmentarnej Charkowa, jako ofiara zbrodni katyńskiej[1]. 5 października 2007 Minister Obrony Narodowej awansował go pośmiertnie do stopnia majora (decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON). Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Według Tadeusza Kryska-Karskiego (Straty korpusu oficerskiego 1939-1945, Londyn, 1996) kpt. 72 pp Józef Muszyński (ur. 11 marca 1891) był ofiarą egzekucji w okolicach Radomia[2]. Podana data jest datą urodzin kpt. mar. Józefa Tadeusza Muszyńskiego[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 361.
  2. a b c Straty ↓.
  3. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 403, 900.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 13 z 15 sierpnia 1928 roku, s. 274, 279.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 16 z 3 grudnia 1930 roku, s. 336.
  6. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 116, 600.
  7. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 55.
  8. Rybka i Stepan 2006 ↓, s. 633.
  9. Informacja o więźniach ↓, Przyjęty do obozu, jako kupiec.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]