Język filipiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pilipino
Obszar Filipiny
Liczba mówiących ok. 25 mln
Klasyfikacja genetyczna Języki austronezyjskie
Pismo/alfabet łacińskie
Status oficjalny
język urzędowy Filipiny (oficjalnie jako filipino)
Regulowany przez Komisyon sa Wikang Filipino
ISO 639-2 fil
ISO 639-3 fil
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
WiktionaryPl.svg
W Wikisłowniku: Słownik języka filipińskiego
Słownik {{{z języka}}}-polski, polsko- online

Język filipiński, (oficjalna nazwa w latach 1937-87 pilipino, od 1987 roku filipino[3]) – jeden z dwóch języków urzędowych Filipin (drugim jest język angielski), oparty na języku tagalog, z dodatkiem słów pochodzących z innych języków filipińskich. Należy do zachodniej gałęzi rodziny języków malajsko-polinezyjskich. Jest to język macierzysty znaczącej części mieszkańców centralnych rejonów Filipin, używa go jako macierzystego około 25 milionów osób. W roku 1987 dokonano reformy ortografii, dodając litery c, f, j, ñ, q, v, x oraz z, głównie w celu zapisu zapożyczeń z języka hiszpańskiego i angielskiego.

Przypisy

  1. * Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja
  2. Ethnologue report for language code: fil
  3. Pocket Tagalog Disctionary, Tuttle Publishing, 2002

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wolff, John U, Pilipino Phrasebook. Lonely Planet Publications 1988
  2. Majewicz, Alfred F., Języki świata i ich klasyfikacja, PWN, Warszawa, 1989, ISBN 83-01-08163-5

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]