Język seloński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Obszar Na terenach obecnej wschodniej Litwy oraz północno-wschodniej Białorusi.
Liczba mówiących język wymarły
Klasyfikacja genetyczna Języki indoeuropejskie
*Języki bałtosłowiańskie
**Języki bałtyckie
***Języki wschodniobałtyckie
****Język seloński
Pismo/alfabet b/d
Status oficjalny
język urzędowy Litwa
UNESCO język martwy
Kody języka
Kod ISO 639-3 sxl
IETF sxl
Glottolog brak
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata





Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język seloński (zeloński) – należy do zespołu wschodniobałtyckiego języków bałtyckich, którym posługiwali się Zelowie na terenach obecnej wschodniej Litwy oraz północno-wschodniej Białorusi. Jeszcze w XIX wieku posługiwało się tym językiem ok. tysiąca osób.

Język seloński posiada 360 słów pochodzących z języka niemieckiego, 60 z języka polskiego, 230 z języka białoruskiego, 66 z języka rosyjskiego oraz 900 z języków bałtyckich. Istnieje również książka do nauki tego języka.

Zobacz też: lingwistyka, język (mowa).