Języki kipczackie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zasięg geograficzny języków kipczackich.
 kipczacko-bułgarskie   kipczacko-połowieckie   kipczacko-nogajskie 

Języki kipczackie – grupa językowa w obrębie rodziny języków tureckich, obejmująca szereg języków używanych w Środkowej i Zachodniej Azji oraz Europie Wschodniej. Języki z tej grupy wykazują wspólne cechy charakterystyczne, odróżniające je od innych języków tureckich:

  • Zmiana pierwotnego „d” na /j/ (np. *hadaq > ajaq „stopa”)
  • Utrata nagłosowego „h”.

Klasyfikacja[edytuj | edytuj kod]

Języki kipczackie dzielą się na trzy podgrupy:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]