Język nogajski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ногай тили
Obszar

Rosja, w mniejszym stopniu Kazachstan oraz Uzbekistan

Liczba mówiących

90 tys.

Pismo/alfabet

cyrylica

Klasyfikacja genetyczna
Status oficjalny
Ethnologue 6b zagrożony
Kody języka
Kod ISO 639-2 nog
Kod ISO 639-3 nog
IETF nog
Glottolog noga1249
Ethnologue nog
GOST 7.75–97 ног 505
WALS nog
W Wikipedii
Zobacz też: język, języki świata
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Język nogajski (nog. ногай тили) – język należący do podgrupy kipczacko-nogajskiej, grupy kipczackiej języków tureckich[1], używany przez około 90 tys. ludzi, przede wszystkim w Rosji[2]. W ramach języka wyróżnia się dialekty: środkowy oraz tzw. biały i czarny nogajski[2]. Nogajski oddziaływał intensywnie na północne dialekty języka krymskotatarskiego. Nogajski jest przede wszystkim językiem domowym, używanym w lokalnych społecznościach, choć naucza się go także w szkołach podstawowych i średnich[2].

Piśmiennictwo nogajskie rozwija się w alfabecie arabskim od XVIII wieku. W 1928 roku zmodyfikowano dla nogajszczyzny alfabet łaciński. Od 1938 po dzień dzisiejszy używana jest zaś cyrylica[3]. Na nogajski przetłumaczono też w latach 1659–1699 fragmenty Pisma Świętego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michał Łabenda: Język kazachski. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2000.
  2. a b c d David M. Eberhard, Gary F. Simons, Charles D. Fennig, Nogai, [w:] Ethnologue [online], wyd. 22, Dallas, Texas: SIL International, 2019 [dostęp 2017-08-19] [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
  3. Nogajowie, Kaukaz.net [dostęp 2017-11-24] (pol.).

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]