Jacek Wilk

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Wilk
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia 1974
Kocina
Zawód, zajęcie polityk, prawnik, ekonomista
Alma Mater Szkoła Główna Handlowa, Uniwersytet Warszawski
Stanowisko poseł na Sejm VIII kadencji (2015–2019)
Partia UPR (do 2011)
KNP (2011–2017)
KORWiN (od 2017)
Konfederacja (od 2019)
[www.tarczawilka.pl Strona internetowa]
Jacek Wilk podczas regionalnych prawyborów prezydenckich Konfederacji w Kielcach, 14 grudnia 2019

Jacek Wilk (ur. 17 sierpnia 1974 w Kocinie) – polski polityk, adwokat i ekonomista. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2015, poseł na Sejm RP VIII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest absolwentem I Liceum Ogólnokształcącego im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie. W 1998 ukończył studia magisterskie na kierunkach międzynarodowe stosunki gospodarcze i polityczne oraz finanse i bankowość w warszawskiej Szkole Głównej Handlowej, a w 1999 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego. Kształcił się również na Wydziale Zarządzania i Komunikacji Społecznej Uniwersytetu Jagiellońskiego, w Szkole Międzynarodowego Prawa Podatkowego (poziom I i II) w Veldhoven w Holandii (od 1998 do 1999), a w 2001 ukończył podyplomowe studia prawnicze w ramach stypendium holenderskiego Uniwersytetu Erazma w Rotterdamie[1]. Od 2001 do 2005 odbywał aplikację adwokacką w Warszawie, a następnie rozpoczął studia doktoranckie w Kolegium Gospodarki Światowej SGH. Pracował w warszawskich oddziałach firm konsultingowo-audytowych, a następnie w warszawskich kancelariach adwokackich. W 2005 założył własną kancelarię adwokacką. W 2010 rozpoczął pracę jako audytor systemów zarządzania bezpieczeństwem informacji. W tym samym roku został także wykładowcą Izby Adwokackiej w Warszawie[2].

Początkowo związany z Unią Polityki Realnej[3][4]. W maju 2011 przystąpił do Kongresu Nowej Prawicy. W 2012 zasiadł w radzie głównej tej partii, był także jej sekretarzem generalnym i naczelnym jurystą. 26 października 2013 został wiceprezesem KNP (formalnie pełnił tę funkcję przez niespełna rok[5]). W wyborach parlamentarnych w 2011 bez powodzenia kandydował z listy KNP do Sejmu w okręgu kieleckim (dostał 422 głosy)[6], a w wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2014 startował również bezskutecznie w okręgu warszawskim[1].

4 lutego 2015 został ogłoszony kandydatem Kongresu Nowej Prawicy na prezydenta RP (po cofnięciu rekomendacji dla Janusza Korwin-Mikkego, który zdecydował o założeniu własnej partii)[7]. W przeprowadzonych 10 maja wyborach zajął 10. miejsce wśród 11 kandydatów, zdobywając 68 186 głosów, co stanowiło 0,46% głosów ważnych[8].

Ponownie został wiceprezesem KNP[9]. W lipcu tegoż roku objął funkcję reprezentanta ruchu organizowanego przez Pawła Kukiza na województwo świętokrzyskie[10], a w październiku 2015 wystartował z listy Kukiz’15 do Sejmu. Uzyskał mandat posła VIII kadencji, otrzymując 2420 głosów[11]. 16 listopada 2015 został członkiem sejmowych Komisji Cyfryzacji, Innowacyjności i Nowoczesnych Technologii oraz Komisji Ustawodawczej[12].

W listopadzie 2017 przeszedł z KNP do partii Janusza Korwin-Mikkego KORWiN (posługującej się wówczas nazwą Wolność)[13]. W lutym 2018 wystąpił z klubu Kukiz’15, zostając posłem niezrzeszonym[14]. W tym samym roku został zarejestrowany jako kandydat do sejmiku mazowieckiego, jednak wycofał się ze startu[15]. W listopadzie 2018 współtworzył koło poselskie Wolność i Skuteczni[16]. W marcu 2019 został przewodniczącym powstałego z jego przekształcenia koła poselskiego Konfederacja, jednak w następnym miesiącu został zastąpiony przez Marka Jakubiaka[17]. W wyborach do Parlamentu Europejskiego w tym samym roku otwierał listę tej formacji w okręgu śląskim[18]. W wyborach w tym samym roku nie uzyskał poselskiej reelekcji z ramienia Konfederacji Wolność i Niepodległość[19]. Został następnie jednym z kandydatów w zorganizowanych przez tę partię prawyborach mających wyłonić jej kandydata w wyborach prezydenckich w 2020[20].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żona, Magdalena Wilk, z zawodu także jest adwokatem, udziela się również jako aktor niezawodowy w serialach dokumentalno-fabularnych z gatunku court show pt. Sędzia Anna Maria Wesołowska oraz Sąd rodzinny, gdzie grała role adwokatów[21]. Ma córkę i dwóch synów. Biegle posługuje się językiem angielskim i rosyjskim[22].

Wyniki wyborcze[edytuj | edytuj kod]

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2011 KW Nowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke Sejm VII kadencji nr 33 422 (0,10%)N[6]
2014 KW Nowa Prawica – Janusza Korwin-Mikke Parlament Europejski VIII kadencji nr 4 17 443 (2,29%)N[23]
2015 KW Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Jacka Wilka Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej 68 186 (0,46%)N[8]
2015 KWW Kukiz’15 Sejm VIII kadencji nr 19 2420 (0,22%) T[11]
2019 KWW Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy Parlament Europejski IX kadencji nr 11 34 520 (2,16%)N[18]
2019 KW Konfederacja Wolność i Niepodległość Sejm IX kadencji nr 21 14 526 (3,57%)N[19]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b O mnie. jacekwilk.pl. [dostęp 2015-03-26].
  2. Jacek Wilk. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2015-04-24].
  3. Jacek Wilk: Proszę, byście Państwo oddali swój głos „młodej Polsce”, młodym politykom, by to był kraj dla młodych ludzi. malopolskaonline.pl, 6 maja 2015. [dostęp 2019-11-24].
  4. Eliza Olczyk: Jacek Wilk: Paweł Kukiz potrafił miesiącami hamletyzować. rp.pl, 22 listopada 2019. [dostęp 2019-11-24].
  5. Kamil Sikora: Sąd zarejestrował Wiplera jako „wice-Korwina”. Oficjalnie to koniec wojny w KNP, ale pod powierzchnią wrze. natemat.pl, 17 grudnia 2014. [dostęp 2015-03-26].
  6. a b Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-03-26].
  7. Jacek Wilk kandydatem KNP na prezydenta. onet.pl, 4 lutego 2015. [dostęp 2015-04-08].
  8. a b Obwieszczenie Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 11 maja 2015 r. o wynikach głosowania i wyniku wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, zarządzonych na dzień 10 maja 2015 r.. pkw.gov.pl. [dostęp 2015-05-12].
  9. Zarząd. knp.org.pl. [dostęp 2016-03-16].
  10. Ludzie Kukiza. Muzyk przedstawia listę swoich reprezentantów. tvn24.pl, 10 lipca 2015. [dostęp 2015-07-13].
  11. a b Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  12. Strona sejmowa posła VIII kadencji. [dostęp 2019-03-27].
  13. Jacek Wilk przechodzi do partii Wolność Janusza Korwin-Mikkego. Nie opuszcza jednak klubu Kukiz’15. wpolityce.pl, 3 listopada 2017. [dostęp 2017-11-03].
  14. Jacek Wilk wystąpił z Kukiz’15. „Radzę Pawłowi Kukizowi, by się poważnie zastanowił”. nczas.com, 10 lutego 2018. [dostęp 2018-02-11].
  15. Obwieszczenie Wojewódzkiej Komisji Wyborczej w Warszawie ws. skreślenia kandydata na radnego do Sejmiku Województwa Mazowieckiego. mazovia.pl, 20 października 2018. [dostęp 2018-11-22].
  16. W Sejmie powstało koło poselskie „Wolność i Skuteczni”. interia.pl, 22 listopada 2018. [dostęp 2018-11-22].
  17. Marek Jakubiak nowym szefem koła Konfederacja. dorzeczy.pl, 25 kwietnia 2019. [dostęp 2019-05-16].
  18. a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-05-16].
  19. a b Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-14].
  20. Oto wszyscy kandydaci Konfederacji w prawyborach prezydenckich. Kim są?. nczas.com, 18 listopada 2019. [dostęp 2019-12-09].
  21. Żona kandydata na prezydenta w reality show!. fakt.pl, 3 maja 2015. [dostęp 2015-05-06].
  22. Jacek Wilk. mamprawowiedziec.pl. [dostęp 2019-05-24].
  23. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2020-05-10].