Alternatywa dla Niemiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Alternative für Deutschland
Ilustracja
Lider Frauke Petry, Jörg Meuthen
Data założenia 6 lutego 2013
Adres siedziby Schillstraße 9-10
10785 Berlin
Ideologia polityczna konserwatyzm, eurosceptycyzm, narodowy konserwatyzm
Poglądy gospodarcze liberalizm[1]
Liczba członków 19 000 (2015)[2]
Europejska Grupa
Parlamentarna
1 – Europa Wolności i Demokracji Bezpośredniej,
1 – Europa Narodów i Wolności
Barwy

     błękit

     czerwień

     biel

http://www.alternativefuer.de/

Alternatywa dla Niemiec (niem. Alternative für Deutschland, AfD) – niemiecka eurosceptyczna i konserwatywna partia polityczna założona w 2013 r.

Historia[edytuj]

Partia powstała z inicjatywy ekonomisty Bernda Luckego[3]. Na pierwszym krajowym zjeździe, który odbył się 14 kwietnia 2013 Bernd Lucke, Frauke Petry i Konrad Adam[4] zostali wybrani do trzyosobowego kierownictwa AfD[5]. Partia prezentowała się jako przeciwna euro w obecnej formie i domagała się kontrolowanej likwidacji wspólnej waluty[3] oraz chciała szerszego stosowania referendum jako instrumentu demokracji bezpośredniej[6].

Działalność[edytuj]

W wyborach do Bundestagu w 2013 r. partia zdobyła 4,7%. Ugrupowaniu zabrakło 133 tys. głosów do przekroczenia 5-procentowego progu wyborczego. Po wyborach temat walki z euro stracił na popularności, a AfD zaczęła skupiać się na wewnętrznych konfliktach. Ostatecznie frakcję Luckego, opowiadającą się za akcentowaniem spraw gospodarczych, zmarginalizowali narodowcy. Szefem partii została Frauke Petry, a ugrupowanie skupiło się na krytyce imigracji oraz ogólnej niechęci do Unii Europejskiej. Gdy rozpoczął się kryzys migracyjny, AfD zaczęła mocno potępiać niemiecką politykę otwartych granic. Partia wyraża także silny sprzeciw wobec obecnego układu politycznego w Niemczech. Lider partii Alexander Gauland po ogłoszeniu wyników wyborów w roku 2017 zapowiedział tzw. „polowanie'” na liderów politycznych oraz odebranie im władzy[7]. Partia zadeklarowała również obietnicę wsparcia inicjatywy komisji śledczej w sprawie decyzji Angeli Merkel o polityce otwartych drzwi[8].

W wyborach w roku 2017 partia dostała się do Bundestagu jako pierwsze w historii ugrupowanie eurosceptyczne i anty-imigranckie[9].

Poparcie w wyborach[edytuj]

Rozkład głosów na AfD w wyborach parlamentarnych w 2013
Wyniki wyborów federalnych
Wybory liczba głosów  % głosów mandaty +/−
2013 2 056 985 4,7 0/631
2017 5 878 115 12,6 94/709 94
Wyniki wyborów do Parlamentu Europejskiego
Wybory liczba głosów  % głosów mandaty +/−
2014 2 070 014 7,04 7/96 7

Kontrowersje[edytuj]

Kontrowersje budzi stosunek AfD do nazistowskiej przeszłości Niemiec oraz do Polaków. Wiceszef AfD Alexander Gauland stwierdził, że nie mamy problemu z Polakami[10], jednak później wyraził opinię, że Niemcy powinni być dumni z osiągnięć Wehrmachtu[11][12][13]. Kay Nerstheimer, członek AfD wybrany w 2016 do berlińskiej Izby Deputowanych opublikował na swoim oficjalnym profilu na Facebooku, link do filmu obwiniającego Polskę o wybuch II wojny światowej[14], przeciwko Kayowi Nerstheimerowi toczy się postępowanie o wykluczenie z partii[15]. Poparcie dla AfD oficjalnie wyraziła Erika Steinbach[16]. Björn Höcke, członek AfD określił pomnik ofiar Holocaustu w Berlinie jako hańbę[17]. Elena Roon, kandydatka z ramienia AfD w Norymberdze, rozesłała do członków grupy sympatyków partii na Facebooku, zdjęcie Hitlera podpisane "Adolf, proszę wróć! Niemcy potrzebują Cię! i "Tęsknimy od 1945"[18]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Nordsieck, Wolfram. „Parties and Elections in Europe: Germany”. Parties and Elections in Europe.
  2. Petry verliert mehr als 2000 AfD-Mitglieder (niem.). fr-online.de, 26 lipca 2015.
  3. a b Bartosz T. Wieliński, Kim są radykałowie, którzy pokonali Angelę Merkel w jej politycznym mateczniku?, wyborcza.pl, 5 września 2016 [dostęp 2016-09-14].
  4. http://www.dw.de/nowa-partia-w-rfn-alternatywa-dla-niemiec/a-16663985.
  5. AfD wird von Spitzentrio geführt (niem.). fr-online.de, 14 kwietnia 2013.
  6. Niemcy: Nowa partia domaga się rozwiązania strefy euro (pol.). stefczyk.info, 18 marca 2013.
  7. AfD: Będziemy polować na panią Merkel. Odbierzemy nasz kraj i naród, „TVN24.pl” [dostęp 2017-09-24].
  8. Deutsche Welle, Prawnicy Bundestagu: Decyzja Merkel nie miała podstaw prawnych | 22.09.2017, DW.COM [dostęp 2017-09-24] (pol.).
  9. Koalicja CDU/CSU Angeli Merkel wygrała wybory parlamentarne w Niemczech, „PolskieRadio.pl” [dostęp 2017-09-24].
  10. Wiceszef AfD: nie mamy problemu z Polakami, „Onet Wiadomości”, 24 września 2016 [dostęp 2017-04-12] (pol.).
  11. Niemcy powinni być dumni z żołnierzy Wehrmachtu? Zaskakujące słowa polityka AfD.
  12. Skandal! Niemiecki polityk: Musimy być dumni z żołnierzy Wehrmachtu.
  13. Germany Should Take Pride in Its WWII Soldiers, Far-right Candidate Says.
  14. Newly-elected AfD Berlin MP glorifies Nazis, „New Europe”, 22 września 2016 [dostęp 2017-06-21] (ang.).
  15. Felix Hackenbruch, Berliner AfD-Politiker Nerstheimer droht Anklage wegen Hetze, „Der Tagesspiegel Online”, 13 czerwca 2017, ISSN 1865-2263 [dostęp 2017-09-25] (niem.).
  16. Steinbach opuszcza CDU. Poparła AfD, „TVN24.pl” [dostęp 2017-06-21].
  17. Niemiecki polityk AfD Bjoern Hoecke: Pomnik Holocaustu w Berlinie to hańba.
  18. 'Hitler please come back': new Nazi controversy rocks troubled AfD, 14 lutego 2017 [dostęp 2017-10-02] (ang.).