Jak zostać gwiazdą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jak zostać gwiazdą
American Dreamz
Gatunek komedia
Rok produkcji 2005-2006
Data premiery 4 marca 2006
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Reżyseria Paul Weitz
Scenariusz Paul Weitz
Główne role Hugh Grant
Dennis Quaid
Mandy Moore
Sam Golzari
Muzyka Stephen Trask
Zdjęcia Robert Elswit
Montaż Myron Kerstein
Wytwórnia Universal Pictures
Depth of Field
Dystrybucja United International Pictures
Budżet 17 000 000 USD

Jak zostać gwiazdą (American Dreamz) – amerykański film komediowy z 2006 roku. Reżyserem i autorem scenariusza był Paul Weitz. Film stanowi satyrę na programy telewizyjne typu talent show, a zarazem na ówczesnego prezydenta USA George'a W. Busha i jego administrację. W postać wzorowaną na Bushu wcielił się Dennis Quaid. Z kolei Hugh Grant wystąpił w roli będącej parodią twórcy i słynnego jurora anglojęzycznych wersji m.in. Idola, Simona Cowella.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Film opowiada historię jednej z edycji popularnego programu telewizyjnego, w którym piosenkarze-amatorzy mają szansę zrobić ogólnokrajową karierę i zdobyć popularność. Przyglądamy się zwłaszcza dwóm uczestnikom. Jednym z nich jest kelnerka z prowincjonalnego miasteczka w Ohio, która jest gotowa zrobić dla kariery dosłownie wszystko. Jej rywalem jest były islamski bojownik z Bliskiego Wschodu, który w głębi serca zawsze był wielkim fanem amerykańskich musicali. Tymczasem w Białym Domu niezbyt inteligentny prezydent, kontrolowany we wszystkim przez swego szefa kancelarii, rozpoczyna właśnie drugą kadencję. Jego notowania spadają i aby przypodobać się wyborcom, ma zostać jurorem w programie.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Produkcja i wyniki[edytuj | edytuj kod]

Film został wyprodukowany przez wytwórnię Universal Studios[1]. Zdjęcia w całości powstały na terenie Los Angeles[2]. Budżet filmu wyniósł ok. 17 mln dolarów. Łączny przychód z niego wyniósł ok. 16,5 mln dolarów, z czego aż 56,3% przyniosło wyświetlanie w kinach poza USA. Przedsięwzięcie zakończyło się więc stratami na poziomie ok. 500 tysięcy dolarów[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]