Jan Golonka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jan Golonka
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1928
Harbutowice
Data śmierci 1 maja 1979
Poseł VII kadencji Sejmu PRL
Okres od 25 marca 1976
do 1 maja 1979
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Brązowy Medal „Za zasługi dla obronności kraju”

Jan Golonka (ur. 18 lipca 1928 w Harbutowicach, zm. 1 maja 1979) – polski naukowiec, poseł na Sejm PRL VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Należał do Związku Młodzieży Wiejskiej RP Wici i do Związku Akademickiej Młodzieży Polskiej. W 1951 wstąpił do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Zasiadał w radach narodowych. W 1952 ukończył Wydział Hutniczy Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie i podjął zatrudnienie w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach, gdzie był m.in. I zastępcą dyrektora ds. naukowych. W 1963 zdobył stopień doktora, a w 1973 tytuł profesora nadzwyczajnego nauk technicznych. Jego dorobek naukowy był istotny. Prace kierowanego przez niego zespołu zostały wyróżnione w 1974 Nagrodą Państwową I stopnia, a wcześniej także trzykrotnie nagrodą Komitetu Nauki i Techniki oraz pięciokrotnie nagrodą Ministra Przemysłu Ciężkiego. Zasiadał w prezydium Centralnej Komisji Kwalifikacyjnej ds. Kadr Naukowych. W 1976 uzyskał mandat poselski z okręgu Gliwice. W Sejmie zasiadał w Komisji Nauki i Postępu Technicznego oraz Komisji Przemysłu Ciężkiego, Maszynowego i Hutnictwa. Zmarł w trakcie kadencji, został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]