Wybory parlamentarne w Polsce w 1976 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polska
Godło RP
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Polski
Portal Portal Polska

Wybory parlamentarne w Polsce w 1976 – wybory do Sejmu PRL, które zostały przeprowadzone 21 marca 1976, równocześnie z wyborami do rad narodowych (na podstawie uchwały Rady Państwa z 17 stycznia 1976[1]). Mandaty w Sejmie przydzielono organizacjom należącym do Frontu Jedności Narodu, według ustalonej puli. W Sejmie znaleźli się więc przedstawiciele PZPR (w większości), pozostałych koncesjonowanych partii (ZSL i SD), a także kilkadziesiąt osób bezpartyjnych (w tym po kilku przedstawicieli Stowarzyszenia „Pax”, Znaku (który występował w wyborach po raz ostatni, przed przekształceniem go w PZKS) i ChSS).

Podczas wyborów dowożono ludzi specjalnie zamówionymi na tę okoliczność autobusami[2]. Telewizja pokazywała odświętnie ubranych ludzi oddających głos. Głosowano bez skreśleń, wyłącznie na tzw. miejsca mandatowe.

Do wyborów nie mógł przystąpić Stanisław Stomma z koła poselskiego Znak[2].

Oficjalne wyniki głosowania i wyniki wyborów[edytuj]

Oficjalnie podano, że frekwencja w wyborach do Sejmu wyniosła 98,3%. Na listy Frontu Jedności Narodu padło 99,4% głosów. Polska Zjednoczona Partia Robotnicza otrzymała 56,7% składu izby, Zjednoczone Stronnictwo Ludowe 24,6%, bezpartyjni 10,7%, Stronnictwo Demokratyczne 8%[2]. W porównaniu z poprzednimi latami liczba posłów PZPR powiększyła się kosztem ZSL i SD[2]. Udział bezpartyjnych posłów pozostał niezmienny.

Nieznany jest prawdziwy wynik głosowań. Podczas liczenia głosów dochodziło do zawyżania rezultatów wyników przez poszczególne województwa. Frekwencję 98,27% zatwierdziło Biuro Polityczne KC PZPR[3].

Podział mandatów[edytuj]

Ugrupowanie Mandaty  % mandatów
Polska Zjednoczona Partia Robotnicza 261 56,7%
Zjednoczone Stronnictwo Ludowe 113 24,6%
Stronnictwo Demokratyczne 37 8%
Stowarzyszenie „Pax” 5 1,1%
Znak 5 1,1%
Chrześcijańskie Stowarzyszenie Społeczne 2 0,4%
Niestowarzyszeni 37 8%

Przykładowe wyniki na poszczególnych kandydatów[edytuj]

  • poseł Józef Kępa w okręgu wyborczym nr 3 w Warszawie-Ochota – 98,65%
  • poseł Piotr Jaroszewicz w okręgu wyborczym nr 4 w Warszawie-Praga Północ – 99,17%
  • poseł Edward Gierek w okręgu wyborczym nr 24 w Sosnowcu – 99,99% (najwięcej głosów, najlepszy wynik w historii PRL)
  • poseł Kazimierz Kuraś w okręgu wyborczym nr 32 w Krakowie – 94,52% (najmniej głosów ze wszystkich posłów tej kadencji)

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Uchwała Rady Państwa z dnia 17 stycznia 1976 roku o zarządzeniu wyborów do Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej i rad narodowych stopnia wojewódzkiego (Dz.U. z 1976 r. Nr 2, poz. 16).
  2. a b c d Stuprocentowa frekwencja. W: Historia PRL. T. 17: 1976. New Media Concept, 2009, s. 8-11. ISBN 978-83-7558-523-0.
  3. Andrzej Rzepliński: Niewolne wybory parlamentarne. Doświadczenie polskie 1947–1989 (pol.). Uniwersytet Warszawski. [dostęp 2017-06-08].