Jan Koła (hetman polny)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jan Koła z Dalejowa
Herb
Junosza
Rodzina Kołowie herbu Junosza
Data śmierci 1543
Ojciec Paweł Koła
Matka Bruneta Chodecka
Żona

Małgorzata z Baliniec, Zofia Herburtowska

Dzieci

z Małgorzatą z Baliniec miał córki; Katarzynę Kolę i Annę Kolę

Jan Kola z Dalejowa herbu Junosza (zm. 1543) – hetman polny koronny od 1529, kasztelan halicki, starosta kamionacki[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jego ojcem był Paweł Koła (syn Jana Starszego Koli), podkomorzy halicki i kasztelan halicki oraz wojewoda podolski.

Brał udział w wojnie mołdawskiej w 1506. W roku 1513 został podkomorzym, a w 1520 kasztelanem halickim. W 1529 został dowódcą obrony potocznej. Był pierwszym dowódcą tej formacji, którego tytułowano hetmanem polnym (łac. capitaneus campestris). Już jako hetman odparł najazd hospodara mołdawskiego Piotra Raresza na Pokucie. 31 grudnia 1530 poniósł jednak porażkę w bitwie pod Chocimiem. W 1534 odrzucił zagony czambułów tatarskich atakujące Wołyń. W 1539 przekazał buławę polną koronną swojemu zięciowi Mikołajowi Sieniawskiemu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]