Jan Zielonka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Jan Zielonka (ur. 23 lutego 1955 w Czarnowąsach[1][2]) – polsko-brytyjski prawnik i politolog, profesor europeistyki na Uniwersytecie Oksfordzkim.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wrocławskim. Studiował nauki polityczne na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1981 uzyskał stopień naukowy doktora[3][4]. Od 1982 mieszka w Holandii[1]. Był wykładowcą na Uniwersytecie Warszawskim[4], na holenderskich uniwersytetach w Groningen i Lejdzie oraz od 1996 w Europejskim Instytucie Uniwersyteckim we Florencji[1][3][4].

W 2004 został profesorem europeistyki na Uniwersytecie Oksfordzkim[3]. Uzyskał stanowisko Ralf Dahrendorf Fellow na St Antony’s College w Oksfordzie, został dyrektorem Centrum Studiów Europejskich w Oksfordzie[4].

Wszedł w skład powołanej przez prezydenta Andrzeja Dudę Narodowej Rady Rozwoju[5].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Europa jako imperium (2007)
  • Koniec Unii Europejskiej? (2014)
  • Kontrrewolucja. Liberalna Europa w odwrocie (2018)[2]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c 15 stycznia 2013 roku - wykład w Trybunale Konstytucyjnym prof. Jana Zielonki. trybunal.gov.pl. [dostęp 2019-11-22].
  2. a b Prof. Jan Zielonka: Proszę ostrożnie z „ich elektorat”. Lepiej zapytać, dlaczego ten elektorat porzucił PO dla PiS. wyborcza.pl, 5 maja 2018. [dostęp 2019-11-11].
  3. a b c Jan Zielonka. tvn24.pl, 21 marca 2012. [dostęp 2019-11-10].
  4. a b c d Jan Zielonka. prezydent.pl. [dostęp 2019-11-10].
  5. Bezpieczeństwo, obronność, polityka zagraniczna. prezydent.pl. [dostęp 2019-11-10].