Jane Stirling

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jane Stirling
Ilustracja
Jane Stirling na litografii Achille Devérii
Imię i nazwisko Jane Wilhelmina Stirling
Data urodzenia 15 lipca 1804
Data śmierci 6 lutego 1859
Narodowość szkocka
Dziedzina sztuki muzyka poważna

Jane Wilhelmina Stirling (ur. 15 lipca 1804, zm. 6 lutego 1859) – szkocka pianistka, uczennica Fryderyka Chopina i Thomasa D.A. Tellefsena.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodziła z arystokratycznej rodziny szkockiej.

Polski kompozytor dedykował jej Nokturny op. 55. Uwielbienie, jakim Stirling darzyła swego mistrza, skłoniło ją do wielu niezwykłych działań. To ona zorganizowała Chopinowi pobyt i tournée koncertowe w Anglii i Szkocji w 1848. Pobyt wiązał się z licznymi wizytami u miejscowych lordów i fabrykantów. Chopinowi nie poskąpiła poznania swej bliższej i dalszej rodziny. Niestety Chopin przez swą wdzięczność dla swej wielbicielki nie odmawiał jej tej przyjemności i podróżował od pałacu do zamku. Stirling, zaślepiona nieszczęśliwą miłością do Chopina nie spostrzegła, że wszystko to jest ponad siły chorego pianisty. Nawet kiedy wrócił do Paryża zmęczony wyjazdem na wyspy, nie uciekł od panny Stirling i jej siostry (Katherine Erskine); skarżył się bliskim, że „one mnie zamęczą nudami”. Wiedząc o trudnej sytuacji materialnej kompozytora w 1849, siostry starały się w sposób delikatny udzielić mu pomocy. Po śmierci artysty Jane Stirling nosiła bardzo głęboką żałobę, nazywano ją wdową po Chopinie. Do historii przeszło jej przywiązanie, które nie uszło uwadze w świecie artystycznym, oraz materialna pomoc dla rodziny Chopina.

Jej listy, pisane do Ludwiki Jędrzejewiczowej w latach 1849–1855, są bardzo cennym źródłem wielu informacji związanych m.in. z pracami nad pośmiertnym wydaniem dzieł Chopina, spuścizną po kompozytorze i jej losami. Dzięki nim wiadomo, ile trudu włożyła Stirling w upamiętnienie dzieła polskiego artysty.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kazimierz Wierzyński „Życie Chopina”