Janos Kemeny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janos Kemeny
Ilustracja
książę Siedmiogrodu
Okres

od 1660
do 23 stycznia 1662

Poprzednik

Jerzy II Rakoczy

Następca

Michał Apafy

Dane biograficzne
Data i miejsce urodzenia

14 grudnia 1607
Bichiș

Data i miejsce śmierci

23 stycznia 1662
Wielki Sewlucz

Janos Kemeny (węg. János Kemény, ur. 14 grudnia 1607, zm. 23 stycznia 1662 w Wielkim Sewluczu) − książę Siedmiogrodu w latach 1660–1662.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W czasie drugiej wojny północnej, w styczniu 1657 roku, jako najwyższy hetman księcia Jerzego II Rakoczego, wziął udział w wyprawie do Polski. Wraz z całą armią skapitulował w lipcu pod Czarnym Ostrowem. Następnie w trakcie odwrotu został wzięty w jasyr przez Tatarów. Po dwóch latach niewoli został oswobodzony w 1659 roku.

W 1660 roku wystąpił przeciwko popieranemu przez Turków księciu Barcsayowi i zmusił go do abdykacji. Partia narodowa ogłosiła go 1 stycznia 1661 roku księciem Siedmiogrodu. Gdy sułtan Mehmed IV wysunął przeciwko niemu Michała Apafiego, połączył się z cesarską armią Raimondo Montecuccolego.

Zginął 23 stycznia 1662 roku w bitwie pod Nagyszöllös.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I