Janos Kemeny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janos Kemeny
ilustracja
książę Siedmiogrodu
Okres panowania od 1660
do 23 stycznia 1662
Poprzednik Jerzy II Rakoczy
Następca Michał Apafy
Dane biograficzne
Data urodzenia 14 grudnia 1607
Data i miejsce śmierci 23 stycznia 1662
Wielki Sewlucz

Janos Kemeny (węg. János Kemény, ur. 14 grudnia 1607 - zm. 23 stycznia 1662 w Wielkim Sewluczu) − książę Siedmiogrodu w latach 1660-1662.

W czasie drugiej wojny północnej, w styczniu 1657 roku, jako najwyższy hetman księcia Jerzego II Rakoczego, wziął udział w wyprawie do Polski. Wraz z całą armią skapitulował w lipcu pod Czarnym Ostrowem. Następnie w trakcie odwrotu został wzięty w jasyr przez Tatarów. Po dwóch latach niewoli został oswobodzony w 1659 roku.

W 1660 roku wystąpił przeciwko popieranemu przez Turków księciu Barcsayowi i zmusił go do abdykacji. Partia narodowa ogłosiła go 1 stycznia 1661 roku księciem Siedmiogrodu. Gdy sułtan Mehmed IV wysunął przeciwko niemu Michała Apafiego, połączył się z cesarską armią Raimondo Montecuccolego.

Zginął 23 stycznia 1662 roku w bitwie pod Nagyszöllös.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I