Janos Kemeny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Janos Kemeny
ilustracja
książę Siedmiogrodu
Okres panowania od 1660
do 23 stycznia 1662
Poprzednik Jerzy II Rakoczy
Następca Michał Apafy
Dane biograficzne
Data urodzenia 14 grudnia 1607
Data i miejsce śmierci 23 stycznia 1662
Wielki Sewlucz

Janos Kemeny (węg. János Kemény, ur. 14 grudnia 1607 - zm. 23 stycznia 1662 w Wielkim Sewluczu) − książę Siedmiogrodu w latach 1660-1662.

W czasie drugiej wojny północnej, w styczniu 1657 roku, jako najwyższy hetman księcia Jerzego II Rakoczego, wziął udział w wyprawie do Polski. Wraz z całą armią skapitulował w lipcu pod Czarnym Ostrowem. Następnie w trakcie odwrotu został wzięty w jasyr przez Tatarów. Po dwóch latach niewoli został oswobodzony w 1659 roku.

W 1660 roku wystąpił przeciwko popieranemu przez Turków księciu Barcsayowi i zmusił go do abdykacji. Partia narodowa ogłosiła go 1 stycznia 1661 roku księciem Siedmiogrodu. Gdy sułtan Mehmed IV wysunął przeciwko niemu Michała Apafiego, połączył się z cesarską armią Raimondo Montecuccolego.

Zginął 23 stycznia 1662 roku w bitwie pod Nagyszöllös.

Literatura[edytuj]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I