Michał Apafy II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Michał Apafy II
ilustracja
książę Siedmiogrodu
Okres panowania 1690
Poprzednik Michał Apafy
Następca Imre Thököly
Dane biograficzne
Data urodzenia 13 października 1676
Data śmierci 1 lutego 1713
Ojciec Michał Apafy

Michał Apafy II (węg. Apafi Mihály; ur. 13 października 1676, zm. 1 lutego 1713) – książę Siedmiogrodu w roku 1690.

Pochodził ze szlacheckiej rodziny węgierskiej, był synem Michała Apafiego, długoletniego księcia siedmiogrodzkiego. Jeszcze za życia ojca został wyznaczony na następcę i zatwierdzony w tej roli przez Wysoką Portę. Wkrótce potem Siedmiogród zwrócił się w stronę Austrii, która zaczęła zyskiwać przewagę nad imperium osmańskim. Po śmierci ojca w kwietniu 1690, która nastąpiła w trakcie wojny austriacko-tureckiej, został zatwierdzony na księcia Siedmiogrodu przez cesarza Leopolda I. Tymczasem do Siedmiogrodu wkroczyły wojska prowadzone przez popieranego przez sułtana Imre Thököliego. Ten pokonał Austriaków w bitwie pod Zărneşti (zginął tam m.in. Michał Teleki, najbliższy współpracownik Michała Apafiego I, sprawujący faktyczną władzę w Siedmiogrodzie) i stany siedmiogrodzkie wybrały go na księcia. Losy jednak już wkrótce się odmieniły, jeszcze w tym samym roku Turcy ponieśli porażkę pod Szalánkemen i zostali zmuszeni do wycofania się z Siedmiogrodu. Młody Apafy jednak nie odzyskał tronu. W 1691 cesarz Leopold zastąpił księcia gubernatorem. Michała Apafiego II zmuszono do zrzeczenia się tytułu książęcego w 1696 (przyjął go wówczas sam cesarz). Sam Michał żył w Wiedniu z pensji cesarskiej jeszcze kilkanaście lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]