Michał Apafy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Michał Apafy
ilustracja
książę Siedmiogrodu
Okres panowania od 1661
do 1690
Poprzednik Janos Kemeny
Następca Michał Apafy II
Dane biograficzne
Data urodzenia 3 listopada 1632
Data śmierci 15 kwietnia 1690
Dzieci Michał Apafy II

Michał Apafy (węg. Apafi Mihály; ur. 3 listopada 1632, zm. 15 kwietnia 1690) – książę Siedmiogrodu w latach 1661-1690.

Pochodził z możnej rodziny węgierskiej. Po klęsce i śmierci Jerzego II Rakoczego został wybrany przez stany siedmiogrodzkie (a faktycznie narzucony przez imperium osmańskie) na księcia siedmiogrodzkiego, w opozycji do popieranego przez Habsburgów Jana Kemeniego (ten zmarł w roku następnym). Apafy nie posiadał ani większych talentów politycznych, ani ambicji. Mimo to pozostał na tronie blisko 30 lat, choć w praktyce księstwem kierował wówczas kanclerz Apafiego, Michał Teleki. W roku 1672 zezwolił Ormianom, zbiegłym z Bukowiny pod przewodnictwem biskupa suczawskiego Minasa Zilihtara, na osiedlenie się w miejscowościach Bistrita, Gheorgheni, Miercurea-Ciuc, Petelea, Sumuleu oraz w Alba-Julii.

Aż do lat 80. XVII w. Siedmiogród wspierał Turcję. Dopiero klęska Turków w bitwie pod Wiedniem spowodowała zbliżenie do Austrii i podpisanie wreszcie w 1687 sojuszu. Wkrótce potem wojska austriackie wyparły Turków z całego Siedmiogrodu. Niedługo później nastąpiła też śmierć Apafyego, który pozostawił tron siedmiogrodzki synowi, Michałowi Apafiemu II.

Bibliografia[edytuj]