Janusz Haman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Haman
Data i miejsce urodzenia 1923-06-2929 czerwca 1923
Wiesbaden
Profesor nauk technicznych
Specjalność: budowa maszyn rolniczych
Alma Mater Akademia Górniczo-Hutnicza,
Uniwersytet Jagielloński
Doktorat 1956
Habilitacja 1960
Profesura 1963
Polska Akademia Nauk
Status członek rzeczywisty
Funkcja Jednostka PAN Przewodniczący honorowy
Komitet Techniki Rolniczej
Komitet Agrofizyki
Doktor honoris causa
(Akademia Rolnicza w Lublinie – 1985)
(Akademia Rolnicza w Krakowie – 1989)
(Akademia Rolnicza we Wrocławiu – 1993)
Praca naukowa
Uczelnia SGGW w Warszawie
Okres zatrudn. 1983-1990
Uczelnia Akademia Rolnicza w Lublinie
Dziekan
Wydział Techniki Rolniczej i Leśnej
Okres spraw. 1977–1980
Odznaczenia
Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal Komisji Edukacji Narodowej

Janusz Haman (ur. 29 czerwca 1923 w Wiesbaden) – polski specjalista z zakresu mechanizacji rolnictwa i budowy maszyn rolniczych, twórca dyscypliny inżynieria rolnicza w Polsce, profesor Akademii Rolniczej w Lublinie i SGGW-AR, członek PAN.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1942 zdał maturę w ramach tajnego nauczania w liceum im. Stanisława Staszica w Warszawie[1]. Studiował na Akademii Górniczej w Krakowie, Uniwersytecie Jagiellońskim oraz w krakowskiej Wyższej Szkole Rolniczej. W 1956 uzyskał stopień kandydata nauk technicznych, w 1960 habilitował się w dziedzinie nauk rolniczych, w 1963 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1970 profesora zwyczajnego. W latach 1949-1950 pracował na Akademii Górniczej w Krakowie (od 1949 Akademia Górniczo-Hutnicza), 1950–1953 na Uniwersytecie Jagiellońskim, 1953–1955 na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, od 1955 w Akademii Rolniczej w Lublinie (do 1972 Wyższa Szkoła Rolnicza). Na tej ostatniej uczelni kierował Katedrą Mechanizacji Rolnictwa oraz Instytutem Mechanizacji Rolnictwa, w latach 1977–1980 pełnił funkcję dziekana Wydziału Techniki Rolnej i Leśnej. W latach 1983-1990 był profesorem SGGW w Warszawie.

Od 1969 członek-korespondent, od 1980 członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk, był m.in. przewodniczącym Komitetu Techniki Rolniczej, członkiem Prezydium PAN oraz sekretarzem Wydziału V Akademii (Nauk Rolniczych i Leśnych). Otrzymał doktoraty honoris causa Akademii Rolniczej w Lublinie (1985), Akademii Rolniczej w Krakowie (1989), Akademii Rolniczej we Wrocławiu (1993) i Akademii Rolniczej w Szczecinie (2007)[2]. Został odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim, Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Prowadził badania i prace głównie z mechaniki gleby i teorii maszyn rolniczych.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Teoria i konstrukcja maszyn rolniczych (1968, wspólnie z Henrykiem Bernackim i Czesławem Kanafojskim)
  • Zagadnienia wymiany ciepła i masy w materiałach roślinnych (1973, współautor)
  • Aktualne zagadnienia mechaniki gleb (1975, wspólnie z Adamem Pukosem)
  • Właściwości cieplne ciał kapilarno-porowatych i metody ich pomiaru (1976, współautor)
  • Gleba-maszyna-roślina (1977, wspólnie z Władysławem Byszewskim)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Szkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906-1950
  2. Prof. Janusz Haman, Członek Oddziału PAN w Lublinie, doktorem honoris causa Akademii Rolniczej w Szczecinie. „Biuletyn Informacyjny nr 12 / 2007”, 2007. PAN Lublin (pol.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kto jest kim w Polsce. Informator biograficzny, edycja 3, Wydawnictwo Interpress, Warszawa 1993.
  • Członkowie Polskiej Akademii Nauk. Informator, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk, Wrocław 1984.
  • Szkoła im. Stanisława Staszica w Warszawie 1906-1950. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1988, s. 101, 116, 215, 519, 580. ISBN 83-06-01691-2.
  • Janusz Haman w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).