Janusz Kurczab

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Janusz Kurczab
Data i miejsce urodzenia 6 września 1937
Warszawa
Data śmierci 11 kwietnia 2015
Zawód, zajęcie szermierz, taternik i alpinista

Janusz Kurczab (ur. 6 września 1937 w Warszawie, zm. 11 kwietnia 2015 w Łasku)[1] – polski szermierz, taternik i alpinista. Z wykształcenia trener alpinizmu[2].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W latach 1955-1973 uprawiał szermierkę[2]. Był dwukrotnym indywidualnym (1961 i 1965) oraz czternastokrotnie drużynowym mistrzem Polski w szpadzie, uczestnikiem igrzysk olimpijskich w 1960 r. w Rzymie, współzdobywcą z drużyną szpadową CWKS Legia Warszawa pierwszego w historii polskiego sportu drużynowego Pucharu Europy w 1961 r.

W latach 1957-1996 uprawiał taternictwo, alpinizm i himalaizm. W swoim dorobku miał szereg pierwszych wejść w Tatrach i Alpach. Kierował sześcioma wyprawami w Hindukusz, Karakorum i Himalaje, w tym zdobywczą na Shispare (1974) i narodową na K2 (1976)[2].

Był wybitnym znawcą polskiego i światowego alpinizmu i himalaizmu, autorem wielu artykułów i książek o tematyce górskiej i wspinaczkowej, redaktorem kwartalnika „Taternik” w latach 2003–2007, aktywnym instruktorem alpinizmu. Pod jego okiem zdobywał szlify taternickie m. in. Jerzy Kukuczka[2]. W latach 2004–2011 był członkiem Kapituły Nagrody Środowisk Wspinaczkowych „Jedynka”[3]. Był redaktorem internetowego serwisu wspinanie.pl. Odpowiadał za powstanie multimedialnego muzeum górskiego w Centrum Górskim „Korona Ziemi” w Zawoi Morgach.

Janusz Kurczab trzykrotnie został odznaczony Złotym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe[2]. Na początku 2015 r. otrzymał na największym festiwalu podróżniczym w Europie - 17. Ogólnopolskich Spotkaniach Podróżników, Żeglarzy i Alpinistów nagrodę Super Kolosa za całokształt dokonań w 2014 r. Zdrowie nie pozwoliło mu już przyjechać do Gdyni i nie zdążono mu już wręczyć statuetki[2]. 25 kwietnia 2015 prezydent RP Bronisław Komorowski odznaczył Janusza Kurczaba pośmiertnie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski „za wybitne zasługi dla rozwoju sportów wysokogórskich, za promowanie imienia Polski w świecie”[4]. Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie. 17 kwietnia 2015 roku został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.

Osiągnięcia wspinaczkowe[edytuj | edytuj kod]

Tatry[edytuj | edytuj kod]

Łącznie około czterdziestu pierwszych przejść.

Alpy[edytuj | edytuj kod]

Przejścia letnie[edytuj | edytuj kod]

Przejścia zimowe[edytuj | edytuj kod]

Hindukusz i Karakorum[edytuj | edytuj kod]

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Nie żyje Janusz Kurczab. Wspinacz, kierownik wypraw górskich, olimpijczyk odszedł w wieku 78 lat. off.sport.pl, 2015-04-11. [dostęp 2015-04-11].
  2. a b c d e f Baluk Małgorzata: Człowiek - historia gór, w: "Tatry" nr 2 (52), wiosna 2015, s. 15
  3. Zasady działalności Kapituły Nagrody Środowisk Wspinaczkowych „Jedynka”. wspinanie.pl. [dostęp 2012-03-21].
  4. Odznaczenia na Kasprowym Wierchu. 2015-04-25. [dostęp 2015-04-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]