Jarosław Trybuś

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jarosław Trybuś
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1976
Bydgoszcz
Zawód, zajęcie historyk sztuki
Alma Mater Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu

Jarosław Trybuś (ur. 1976 w Bydgoszczy) – polski historyk sztuki, krytyk architektury i wykładowca. W latach 2013–2019 wicedyrektor Muzeum Warszawy.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent historii sztuki na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Publikował w wielu magazynach architektonicznych i kulturalnych (Architektura & Biznes, ARTeon, Architektura-murator, Autoportret, Bauwelt, Czas Kultury, Fluid, Gazeta Wyborcza, Gazeta Malarzy i Poetów, Grafia, Fotografia, Magazyn Sztuki, Notes na 6 Tygodni, ResPublica Nowa, Stolica, Zeszyty Artystyczne).

Od 2004 związany z Galerią Miejską Arsenał w Poznaniu, gdzie prowadził autorskie wykłady: Architektura Poznania ostatnich stu lat (2004–2005), Nowoczesność po polsku. Z dziejów najnowszej architektury (2005–2006), Starchitekci. Gwiazdy architektury (2006–2009), "Architektoniczności" (2009-2011), "Rozbiór architektury" (2011-). Od 2006 współpracuje z Instytutem Stefana Starzyńskiego w Warszawie o. Muzeum Powstania Warszawskiego, gdzie prowadzi autorskie cykle wykładów: Warszawa niezaistniała. Niezrealizowane plany dla Warszawy dwudziestolecia międzywojennego (2006–2007), Warszawa niezaistniała. Niezrealizowane plany dla Warszawy po 1939 roku (2007–2008) i Architektura. Instrukcja obsługi (od 2008).

Od 2008 pracownik Instytutu Stefana Starzyńskiego w Warszawie. Jego zainteresowania koncentrują się wokół architektury niezrealizowanej.

W 2008 był wraz z Grzegorzem Piątkiem kuratorem wystawy w pawilonie polskim Hotel Polonia The Afterlife of Buildings/Budynków życie po życiu na XI Biennale Architektury w Wenecji (2008) nagrodzonej Złotym Lwem za najlepszą ekspozycję narodową[1].

Od stycznia 2013 do lutego 2019 pełnił stanowisko wicedyrektora Muzeum Warszawy[2][3].

Jest lauraetam Medalu Młodej Sztuki w dziedzinie krytyki artystycznej (Poznań 2006), Dorocznej Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za 2008 rok oraz Dyplomu Ministra Spraw Zagranicznych za wybitne zasługi dla promocji Polski w świecie (2009). Od 2009 do 2011 roku w gronie Honorowych Ambasadorów Warszawy jako kandydata do tytułu Europejskiej Stolicy Kultury 2016. Współzałożyciel Centrum Architektury.

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • "Warszawa niezaistniała. Niezrealizowane projekty urbanistyczne i architektoniczne Warszawy dwudziestolecia międzywojennego", Muzeum Powstania Warszawskiego, Muzeum Narodowe w Warszawie, Fundacja Bęc Zmiana, Warszawa 2012
  • "Archimapa. 1944 Warszawa niezaistniała" (z Grzegorzem Piątkiem), Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa 2012
  • "Archimapa. 1949-1956 Socrealizm" (z Grzegorzem Piątkiem), Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa 2012
  • "Jeśli nie możesz zbudować, wysadź w powietrze" (z Grzegorzem Piątkiem), w: "Forma P" nr 5, Bęc Zmiana, Warszawa 2011
  • "Przewodnik po warszawskich blokowiskach", Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa 2011
  • "Archimapa. 1918-1939 Architektura 20-lecia międzywojennego" (z Grzegorzem Piątkiem), Muzeum Powstania Warszawskiego, Warszawa 2011
  • "Warschau. Ein thematisches Führer durch Polens Hauptstadt" (z Grzegorzem Piątkiem), Stuttgart 2009
  • Polska Ludowa jako projekt modernistyczny (z Grzegorzem Piątkiem), w: Architektura Polska/Polen Architektur, Architektur am Ringturm, Wien 2008
  • Hotel Polonia. The Afterlife of Buildings, katalog wystawy w Pawilonie Polskim na XI Biennale Architektury w Wenecji, Zachęta Narodowa Galeria Sztuki, Warszawa 2008
  • Atlas Architektury Poznania (red. Janusz Pazder), Wydawnictwo Miejskie, Poznań 2008 (hasła dotyczące architektury po 1945)
  • "Od Zamku do Browaru. O architekturze Poznania ostatnich stu lat" (z Aleksandrą Robakowską), Galeria Miejska Arsenał, Poznań 2005.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. II edycja wystawy zatytułowana Disco Zachęta. Budynków życie po życiu miała miejsce w Zachęcie Narodowej Galerii Sztuki na przełomie 2008 i 2009
  2. Cyryl Skibiński, Jan Wiśniewski: Jarosław Trybuś: Muzeum w budowie. magazynkontakt.pl, 12 sierpnia 2-13. [dostęp 2013-12-03].
  3. Arkadiusz Gruszczyński: Jarosław Trybuś odwołany z funkcji wicedyrektora Muzeum Warszawy. Za grafikę z nożem i Kaczyńskim. warszawa.wyborcza.pl, 21 lutego 2019. [dostęp 2019-02-23].