Jenków

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jenków
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat jaworski
Gmina Wądroże Wielkie
Liczba ludności (III 2011) 166[1]
Strefa numeracyjna (+48) 76
Tablice rejestracyjne DJA
SIMC 0368214
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Jenków
Jenków
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Jenków
Jenków
Ziemia 51°04′08″N 16°23′25″E/51,068889 16,390278

Jenków (niem. Jenkau) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Wądroże Wielkie.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa legnickiego.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Według niemieckiego geografa oraz językoznawcy Heinricha Adamy nazwa miejscowości jest nazwą patronimiczną wywodzącą się od polskiej wersji biblijnego imienia męskiego "Jana"[2]. Według badacza pierwotna była polska nazwa, która później została zgermanizowana. W swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu Adamy wymienia jako najstarszą zanotowaną nazwę miejscowości Jankowice tłumacząc ją na niemiecki "Dorf des Johann" czyli po polsku "Wieś Jana"[2].

W dokumencie z 1217 roku wydanym przez biskupa wrocławskiego Lorenza miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej, staropolskiej formie Jancovici[3]. Wzmiankowana jest po raz pierwszy w łacińskim dokumencie z 1250 roku wydanym przez papieża Innocentego IV w Lyonie gdzie zanotowana została w zlatynizowanej, staropolskiej formie „Janicov”[4]. Została ona później przez Niemców zgermanizowana na "Jenkau" tracąc swoje pierwotne znaczenie. Po II wojnie światowej polska administracja spolonizowała zgermanizowaną nazwę na Jenków w wyniku czego słabo wiąże się ona z pierwszym znaczeniem.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest obiekt[5]:

  • kościół ewangelicki, obecnie rzymsko-katolicki filialny pw. Świętej Rodziny, z 1650 r., przebudowany w 1790 r. i w XIX w.

Przypisy

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. 2,0 2,1 Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 18.
  3. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 98.
  4. Colmar Grünhagen 1866 ↓, s. 280.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 25 sierpnia 2012]. s. 35.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Colmar Grünhagen: Regesten zur Schleisischen Geschichte. Breslau: Josef Max & COMP., 1866.