Jerzy Bandura

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik tragedii skalbmierskiej

Jerzy Bandura (ur. 14 października 1915 w Chabówce, zm. 19 października 1987 w Krakowie) – polski rzeźbiarz, grafik, medalier.

Był uczniem Xawerego Dunikowskiego. Od roku 1946 był wykładowcą w ASP w Krakowie. W roku 1957 uzyskał tytuł profesora. Zakres zainteresowań artysty był bardzo szeroki. Od 1947 należał do krakowskiej Grupy Dziewięciu Grafików. Tworzył drzeworyty i ekslibrysy. W roku 1947, za plakat o tematyce ONZ uzyskał nagrodę w międzynarodowym konkursie. Tworzył prace medalierskie, projekty mebli, witraży i mozaik. Tworzył rzeźby o tematyce sportowej i sakralnej. Głównie znany był jednak jako twórca monumentalnych rzeźb i pomników. W 1986 wszedł w skład Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.

W 1948 uczestniczył w konkursie sztuki (w dziedzinie rzeźby) na igrzyskach olimpijskich w Londynie. W krajowym konkursie kwalifikacyjnym jego praca Crawl zdobyła pierwszą nagrodę, w konkursie olimpijskim uzyskała natomiast wyróżnienie honorowe.

Był odznaczony Orderem Sztandaru Pracy II klasy i Medalem Komisji Edukacji Narodowej[1].

Realizacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kto jest kim w Polsce 1984. Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Interpress, 1984, s. 33. ISBN 8322320736.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]