Jerzy Konopacki (zm. 1543)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wojewody pomorskiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.

Jerzy Konopacki herbu Odwaga (ur. 1477, zm. 28 lutego 1543), syn chorążego świeckiego Macieja (zm. 1498), młodszy brat Jana, biskupa chełmińskiego. 1512 rzekomy podkomorzy malborski, 1513-1516 podkomorzy pomorski, 1516-1518 kasztelan gdański, 1518-1543 wojewoda pomorski, od 1508 starosta świecki, członek Rady Prus Królewskich[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1494 roku rozpoczął studia na Uniwersytecie Krakowskim. Po ich ukończeniu trafił prawdopodobnie na dwór biskupa warmińskiego Łukasza Watzenrodego. W 1512 roku otrzymał nominację na urząd podkomorzego malborskiego, którego prawdopodobnie nie objął, a już od roku następnego był podkomorzym pomorskim. 4 marca 1516 roku mianowany został kasztelanem gdańskim po Ludwiku Mortęskim, który awansował na kasztelana elbląskiego. Na urzędzie pozostał prawdopodobnie przez dwa lata i być może już w 1518, a z całą pewnością od stycznia 1519 roku był wojewodą pomorskim. W dniach 9-10 kwietnia 1525 roku w Krakowie był jednym ze świadków podpisania traktatu pokojowego z wielkim mistrzem krzyżackim Albrechtem Hohenzollernem, zapewne uczestniczył też w uroczystym akcie hołdu na krakowskim rynku.

Przed 1507 rokiem poślubił Magdalenę Peckaw, córkę rajcy toruńskiego Hansa Peckaw i Matyldy Trost i miał z nią siedmioro dzieci: Łukasza, Jana - kanonika chełmińskiego, Jerzego - kasztelana chełmińskiego, Rafała (ok. 1510-1570) - podkomorzego malborskiego i kasztelana elbląskiego, Zofię - żonę Jerzego Oleskiego z Ostrowitego, kasztelana chełmińskiego, Elżbietę oraz Katarzynę - żonę Krzysztofa Kostki ze Sztembarku, wojewody pomorskiego[2].

Zmarł 28 lutego 1543 roku i pochowany został w Świeciu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Janusz Małłek: Prusy Książęce a Prusy Królewskie w latach 1525-1548. Warszawa 1976, s. 82.
  2. O życiu, działalności i rodzinie Jerzego Konopackiego pisze Ewa Konopacka, Kronika rodu Konopackich, Drukarnia Wyd. "Bernardinum" w Pelplinie, 1994. ​ISBN 83-86491-04-3​, s. 30-33, 78.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ewa Konopacka, Kronika rodu Konopackich, Drukarnia Wyd. "Bernardinum" w Pelplinie, 1994. ​ISBN 83-86491-04-3​.