Joe Dassin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joe Dassin
Ilustracja
Imię i nazwisko Joseph Ira Dassin
Data i miejsce urodzenia 7 listopada 1938
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 20 sierpnia 1980
Papeete
Gatunki piosenka francuska, pop
Zawód piosenkarz, kompozytor
Aktywność 1964–1980
Wytwórnie płytowe Columbia Records, RCA Records, CBS Records
Strona internetowa

Joe Dassin, właśc. Joseph Ira Dassin (ur. 7 listopada 1938[1] w Nowym Jorku, zm. 20 sierpnia 1980[1] w Papeete) – amerykański piosenkarz i kompozytor żydowskiego pochodzenia, od 1950 przebywał na emigracji w Europie, największe triumfy święcił we Francji – był tam jednym z najpopularniejszych wokalistów w latach 60. i 70. XX wieku. W swojej twórczości łączył folk, country i francuski pop.

Wylansował takie hity, jak "L'Été indien" i "Et si tu n'existais pas" (których autorem jest m.in. Toto Cutugno), "Les Champs-Élysées" czy "Le petit pain au chocolat".

Życiorys[edytuj]

Był synem reżysera żydowskiego pochodzenia[a] Jules'a Dassina (1911-2008) i Béatrice Launer (1913–1994) – węgierskiej wiolinistki żydowskiego pochodzenia, urodzonej w Nowym Jorku[b]. Urodził się i dzieciństwo spędził w Stanach Zjednoczonych, ale wykształcenie odebrał już w Szwajcarii, po tym jak nazwisko ojca zostało umieszczone na czarnej liście Hollywood (1950) i rodzina Dassinów została zmuszona do emigracji z USA w 1953.[c] W 1956 powrócił do Stanów Zjednoczonych; tam też ukończył studia na Uniwersytecie Michigan, po czym wyjechał na stałe do Francji.

Zmarł na atak serca podczas wakacji na Tahiti.

Największe przeboje[edytuj]

  • 1965 : Bip-bip
  • 1965 : Guantanamera
  • 1966 : Comme la lune
  • 1966 : Ça m’avance à quoi
  • 1966 : Excuse me lady
  • 1966 : Dans la brume du matin
  • 1967 : Les Dalton
  • 1967 : Marie-Jeanne
  • 1968 : Siffler sur la colline
  • 1968 : Comment te dire
  • 1968 : La bande à Bonnot
  • 1968 : Plus je te vois, plus je te veux
  • 1968 : Ma bonne étoile
  • 1968 : Le petit pain au chocolat
  • 1969 : Le chemin de papa
  • 1969 : Les Champs-Élysées
  • 1969 : Mon village du bout du monde
  • 1969 : C’est la vie, Lily
  • 1969 : Billy le bordelais
  • 1970 : L’Amérique
  • 1970 : Cécilia
  • 1970 : La fleur aux dents
  • 1970 : L'équipe à Jojo
  • 1970 : La luzerne
  • 1971 : La ligne de vie
  • 1971 : La mal-aimée du courrier du cœur
  • 1971 : Allez roulez!
  • 1972 : Taka Takata (la femme du toréro)
  • 1972 : Le moustique
  • 1972 : Salut les amoureux
  • 1972 : La complainte de l’heure de pointe (A vélo dans Paris)
  • 1972 : Vaya na cumana
  • 1972 : S’aimer sous la pluie
  • 1973 : Je t’aime, je t’aime
  • 1973 : Quand on a seize ans
  • 1973 : Fais moi de l'électricité
  • 1973 : Les plus belles années de ma vie
  • 1973 : La dernière page
  • 1974 : C’est du mélo
  • 1974 : Vade retro
  • 1974 : Si tu t’appelles mélancolie
  • 1974 : L’amour etc.
  • 1974 : Annie de l’année dernière
  • 1975 : L'Été indien
  • 1975 : Depuis l’année dernière (inédit)
  • 1975 : Et si tu n'existais pas
  • 1975 : Il faut naître à Monaco
  • 1975 : Ça va pas changer le monde
  • 1975 : Salut
  • 1976 : Il était une fois nous deux
  • 1976 : À toi
  • 1976 : Le jardin du Luxembourg
  • 1976 : Le café des Trois Colombes
  • 1977 : Et l’amour s’en va
  • 1978 : Dans les yeux d'Émilie
  • 1978 : La demoiselle de déshonneur
  • 1978 : La première femme de ma vie
  • 1978 : Maria
  • 1978 : Si tu penses à moi
  • 1978 : La vie se chante, la vie se pleure
  • 1978 : Un lord anglais
  • 1978 : Côté banjo, côté violon
  • 1978 : Happy birthday
  • 1979 : Le dernier slow
  • 1979 : Tellement bu, tellement fumé
  • 1979 : Le marché aux puces
  • 1979 : Blue country

Uwagi[edytuj]

  1. Żydowscy przodkowie Jules'a Dassina, który przyszedł na świat w Middletown w amerykańskim stanie Connecticut, pochodzili z terenów dzisiejszej Ukrainy. Dziadek Joe Dassina – Samuel Dassin – był żydowskim emigrantem, który opuszczając port w Odessie, odbył długą podróż morską statkiem, szukając lepszego życia w Stanach Zjednoczonych. Przybywając do nowego kraju nie mówił po angielsku, a tym bardziej po francusku. Podał jednak nazwisko Dassin i takie odnotowano w dokumentach.
  2. Żydowscy przodkowie Béatrice Launer pochodzili z Węgier.
  3. Powodem były oskarżenia o działalność komunistyczną.

Przypisy