Joey Ramone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Joey Ramone
Ilustracja
Imię i nazwisko

Jeffrey Ross Hyman

Data i miejsce urodzenia

19 maja 1951
Nowy Jork

Data i miejsce śmierci

15 kwietnia 2001
Nowy Jork

Przyczyna śmierci

chłoniaki

Typ głosu

tenor

Gatunki

punk rock

Zawód

wokalista

Aktywność

19742001

Wydawnictwo

Sire Records
Alternative Tentacles
Sanctuary Records

Zespoły
Ramones
Strona internetowa

Joey Ramone, właściwie Jeffrey Ross Hyman (ur. 19 maja 1951 w Nowym Jorku, zm. 15 kwietnia 2001 tamże) – wokalista czołowego amerykańskiego zespołu punkrockowego Ramones. Jako jedyny, obok Johnny’ego Ramone’a, pozostał w składzie tego zespołu do roku 1996, kiedy zespół zakończył działalność[1].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Joey Ramone na zdjęciu klasowym (trzeci rząd u góry, czwarty chłopiec od lewej); 2 klasa szkoły podstawowej (19 maja 1959)
Kurtka Joeya Ramone’a (zob. ramoneska) w Rock and Roll Hall of Fame
Grób Joeya Ramone’a w Lyndhurst
Róg na cześć Joeya Ramone’a, znajdujący się w Nowym Jorku
Joey Ramone otrzymał także mural na Manhattanie w Nowym Jorku

Jeffrey Hyman wychowywał się w Forrest Hills (nowojorska dzielnica Queens), w żydowskiej rodzinie[2]. Kiedy jego rodzice rozwiedli się na początku lat 60., zamieszkał z bratem Mitchelem (później używający pseudonimu Mickey Leigh – w czasie kariery w zespole The Rattlers) i matką Charlotte Lesher (1926–2007), która miała duży wpływ na jego zainteresowania muzyczne.

Był fanem The Beatles, The Who, The Stooges i The Ronettes. Jego idolem był Pete Townshend z The Who. W wieku 13 lat zaczął grać na perkusji. W 1974 utworzył z Johnem Cummingsem i Douglasem Colvinem zespół, w którym został perkusistą. Colvin jako pierwszy w grupie przyjął nazwisko „Ramone” (odtąd znany był już jako Dee Dee Ramone) – zainspirowany Paulem McCartneyem, który używał pseudonimu Ramone (Paul Ramon) w podróży, aby zachować anonimowość w szczytowym okresie beatlemanii[3][4]. Później przekonał pozostałych muzyków do swojego pomysłu i w ten sposób Cummings stał się Johnnym Ramone, Jeffrey Hyman Joeyem Ramone, a sam zespół przyjął nazwę The Ramones[5]. Kiedy Dee Dee, który był wokalistą zrezygnował z tej funkcji na rzecz gitary basowej, Joey zajął jego miejsce. Nowym perkusistą został dotychczasowy menedżer Tommy Erdelyi, który przyjął pseudonim Tommy Ramone[1].

W Ramones stał się współtwórcą (obok Dee Dee) większości repertuaru. W latach 80. pogorszyły się jego relacje z Johnnym, który poślubił jego dziewczynę – Lindę. Chociaż zespół pozostał razem jeszcze przez długie lata, kontakt pomiędzy nimi prawie zupełnie zanikł[6].

W 1994 w barwach Alternative Tentacles ukazała się EPka In a Family Way, którą Joey nagrał z bratem Mickeyem Leighem (jako Sibling Rivalry).

W 1999 został producentem albumu She Talks to Rainbows Ronnie Spector (ex–wokalistki The Ronetts). Tytułowy utwór z tej płyty trafił wcześniej na ostatni album Ramones ¡Adios Amigos!.

Na krótko przed śmiercią został menedżerem i producentem punkrockowej grupy The Independents[7]. Ostatnie piosenki, które zaśpiewał, to „What Do You See” i „Lying to Myself”, nagrane z zespołem Blackfire na ich płytę One Nation Under (album roku 2002 w kategorii pop/rock na Native American Music Awards)[8].

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Joey Ramone miał 198 cm wzrostu[9]. Zmarł 15 kwietnia 2001 w nowojorskim Presbyterian Hospital, po 7-letnich zmaganiach z nowotworem układu limfatycznego. Został pochowany na cmentarzu Hillside w Lyndhurst, New Jersey[10].

Jego solowy album Don't Worry About Me (nagrany w latach 2000/2001) został wydany pośmiertnie w 2002 – promował go cover piosenki Louisa ArmstrongaWhat a Wonderful World”.

30 listopada 2003 róg dwóch nowojorskich ulic: Drugiej (East 2nd Street) i Bowery otrzymał oficjalnie nazwę Joey Ramone Place. Jest to miejsce położone w pobliżu bloku, w którym mieszkali Joey i Dee Dee. W sąsiedztwie znajdował się także klub CBGB’s, w którym Ramones zaczynali karierę u boku m.in. Patti Smith, Television, Blondie i Talking Heads[11].

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

Albumy[edytuj | edytuj kod]

EPki[edytuj | edytuj kod]

Albumy z Ramones[edytuj | edytuj kod]

 Osobny artykuł: Dyskografia Ramones.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Huey, Steve: Joey Ramone: Biography (ang.). AllMusic.
  2. Powers, Ann: „Joey Ramone, Punk’s Influential Yelper, Dies at 49" (ang.). The New York Times (16.04.2001).
  3. Monte A Melnick, Frank Meyer, On The Road with the Ramones, London: Sanctuary, 2003, s. 32, ISBN 1-86074-514-8, OCLC 52829337.
  4. Christopher Sandford, McCartney, London: Century, 2006, s. 32, ISBN 1-84413-602-7, OCLC 63386224.
  5. Interview with Marky Ramone (ang.). PunkBands.com. (30.11.1999). [dostęp 2009-11-03]. [zarchiwizowane z tego adresu (2006-03-19)].
  6. Young, Charles M: Johnny’s Last Stand (ang.). Rolling Stone (16.09.2004). [dostęp 2009-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-03)].
  7. Independents Band Bio (ang.). www.theindependents.net. [dostęp 2009-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-24)].
  8. Blackfire News (ang.). www.blackfire.net. [dostęp 2009-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-09-21)].
  9. Joey Ramone. Biography. imdb.com. [dostęp 2020-11-01].
  10. Sometimes the Grave Is a Fine and Public Place. The New York Times (28.03.2004).
  11. Joey Ramone Place (ang.). www.officialramones.com. [dostęp 2009-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-09)].