Joey Ramone

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Joey Ramone
Ilustracja
Imię i nazwisko Jeffrey Ross Hyman
Data i miejsce urodzenia 19 maja 1951
Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 15 kwietnia 2001
Nowy Jork
Typ głosu tenor
Gatunki punk rock
Zawód wokalista
Aktywność 19742001
Wydawnictwo Sire Records
Alternative Tentacles
Sanctuary Records
Zespoły
Ramones
Strona internetowa

Joey Ramone, właśc. Jeffrey Ross Hyman (ur. 19 maja 1951 w Nowym Jorku, zm. 15 kwietnia 2001 tamże) – wokalista czołowego amerykańskiego zespołu punk rockowego Ramones. Jako jedyny, obok Johnny'ego Ramone'a, pozostał w składzie tego zespołu do roku 1996, kiedy zespół zakończył działalność[1].

Kariera[edytuj]

Jeffrey Hyman wychowywał się w Forrest Hills (nowojorska dzielnica Queens), w żydowskiej rodzinie[2]. Kiedy jego rodzice rozwiedli się na początku lat 60., zamieszkał z bratem Mitchelem (później używający pseudonimu Mickey Leigh – w czasie kariery w zespole The Rattlers) i matką Charlotte Lesher (19262007), która miała duży wpływ na jego zainteresowania muzyczne.

Był fanem The Beatles, The Who, The Stooges i The Ronettes. Jego idolem był Pete Townshend z The Who. W wieku 13 lat zaczął grać na perkusji. W 1974 utworzył z Johnem Cummingsem i Douglasem Colvinem zespół, w którym został perkusistą. Colvin jako pierwszy w grupie przyjął nazwisko "Ramone" (odtąd znany był już jako Dee Dee Ramone) – zainspirowany Paulem McCartneyem, który używał pseudonimu Ramone (Paul Ramon) w podróży, aby zachować anonimowość w szczytowym okresie Beatlemanii[3][4]. Później przekonał pozostałych muzyków do swojego pomysłu i w ten sposób Cummings stał się Johnnym Ramone, Jeffrey Hyman Joeyem Ramone, a sam zespół przyjął nazwę The Ramones[5]. Kiedy Dee Dee, który był wokalistą zrezygnował z tej funkcji na rzecz gitary basowej, Joey zajął jego miejsce. Nowym perkusista został dotychczasowy menedżer Tommy Erdelyi, który przyjął pseudonim Tommy Ramone[1].

Joey Ramone

W Ramones stał się współtwórcą (obok Dee Dee) większości repertuaru. W latach 80. pogorszyły się jego relacje z Johnnym, który poślubił jego dziewczynę – Lindę. Chociaż zespół pozostał razem jeszcze przez długie lata, kontakt pomiędzy nimi prawie zupełnie zanikł[6].

W 1994 w barwach Alternative Tentacles ukazała się EPka In a Family Way, którą Joey nagrał z bratem Mickeyem Leighem (jako Sibling Rivalry).

W 1999 został producentem albumu She Talks to Rainbows Ronnie Spector (ex–wokalistki The Ronetts). Tytułowy utwór z tej płyty trafił wcześniej na ostatni album Ramones ¡Adios Amigos!.

Na krótko przed śmiercią został menedżerem i producentem punkrockowej grupy The Independents[7]. Ostatnie piosenki, które zaśpiewał to "What Do You See" i "Lying to Myself", nagrane z zespołem Blackfire na ich płytę One Nation Under (album roku 2002 w kategorii pop/rock na Native American Music Awards)[8].

Śmierć[edytuj]

Grób Joeya Ramone'a
Joey Ramone Place

Joey Ramone zmarł 15 kwietnia 2001 w nowojorskim Presbyterian Hospital, po 7-letnich zmaganiach z nowotworem układu limfatycznego. Został pochowany na cmentarzu Hillside w Lyndhurst, New Jersey[9].

Jego solowy album Don't Worry About Me (nagrany w latach 2000/2001) został wydany pośmiertnie w 2002 – promował go cover Louisa Armstronga "What a Wonderful World".

30 listopada 2003 róg dwóch nowojorskich ulic: drugiej (East 2nd Street) i Bowery otrzymał oficjalnie nazwę Joey Ramone Place. Jest to miejsce położone w pobliżu bloku, w którym mieszkali Joey i Dee Dee. W sąsiedztwie znajdował się także klub CBGB's, w którym Ramones zaczynali karierę u boku m.in. Patti Smith, Television, Blondie i Talking Heads[10].

Dyskografia[edytuj]

Albumy[edytuj]

EPki[edytuj]

Albumy z Ramones[edytuj]

 Osobny artykuł: Dyskografia Ramones.

Przypisy

  1. a b Huey, Steve: "Joey Ramone: Biography" (ang.). AllMusic.
  2. Powers, Ann: "Joey Ramone, Punk's Influential Yelper, Dies at 49" (ang.). The New York Times (16.04.2001).
  3. Melnick, Monte A., and Frank Meyer (2003). On The Road with the Ramones str. 32, Sanctuary. ​ISBN 1-86074-514-8
  4. Sandford, Christopher (2006). McCartney str. 32, Century. ​ISBN 1-84413-602-7
  5. "Interview with Marky Ramone" (ang.). PunkBands.com. (30.11.1999). [dostęp 03.11.2009].
  6. Young, Charles M.: "Johnny's Last Stand " (ang.). Rolling Stone (16.09.2004).
  7. "Independents Band Bio" (ang.). www.theindependents.net.
  8. "Blackfire News" (ang.). www.blackfire.net.
  9. Sometimes the Grave Is a Fine and Public Place. The New York Times (28.03.2004)
  10. "Joey Ramone Place" (ang.). www.officialramones.com.