Louis Armstrong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Louis Daniel Armstrong
Ilustracja
Pseudonim Satchmo, Pops
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1901
Nowy Orlean
Data i miejsce śmierci 6 lipca 1971
Nowy Jork
Instrumenty trąbka, kornet
Typ głosu baryton
Gatunki jazz, dixieland, swing, pop tradycyjny, jazz chicagowski, styl nowoorleański
Zawód muzyk, wokalista
Aktywność ok. 1914–1971
Powiązania Hot Five, Ramona, What a Wonderful World
Instrument
Trąbka
podpis
Strona internetowa

Louis Daniel Armstrong (pseudonim artystyczny Satchmo lub Pops) (ur. 4 sierpnia 1901 w Nowym Orleanie[1], zm. 6 lipca 1971 w Nowym Jorku[2]) – amerykański trębacz i wokalista jazzowy. Wyróżniał się stylem gry na trąbce i wokalistyką jazzową, do której wprowadził śpiew scatem. Jeden z najwybitniejszych trębaczy i muzyków jazzowych w historii muzyki[3][4].

W 1990 Louis Armstrong został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[5]. Jego imieniem nazwany został stadion w kompleksie tenisowym USTA National Tennis Center.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Louis Armstrong w 1953 r.

Armstrong urodził się w biednej rodzinie w Nowym Orleanie (Luizjana). Jego ojciec był robotnikiem w fabryce terpentyny. Wychował się w środowisku biedoty, wśród ludzi żyjących na pograniczu prawa[6]. Zaniedbany wychowawczo włóczył się po ulicach, skąd trafił do zakładu poprawczego. Od szóstego roku życia znalazł się pod opieką Karnoffskich, żydowskiej rodziny pochodzącej z Litwy, która przyjęła go do siebie karmiła i wychowywała traktując jak członka rodziny[7]. Na początku uczył się grać na kornecie[8], na zakup którego dał mu zaliczkę Morris Karnoffsky[9], w grupie New Orleans Home for Colored Waifs od Bunka Johnsona, Buddy’ego Petita i Joe „King” Olivera.

W 1922 Armstrong przeprowadził się do Chicago, gdzie został zaproszony przez Joe „King” Olivera do gry w Creole Jazz Band. Armstrong dokonał tu swoich pierwszych nagrań, grając drugi kornet w grupie Olivera. Następnie prowadził własne zespoły Hot Five i Hot Seven. W latach trzydziestych nagrywał z big bandami Fletchera Hendersona oraz własnym.

Po II wojnie światowej prowadził mniejsze zespoły pod nazwą All Stars. W latach 60. odbył tournée artystyczne, podczas którego odwiedził kilka państw afrykańskich[4]. Występował często w duecie z Ellą Fitzgerald.

Dyskografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1947 – New Orleans wspólnie z Billie Holiday (23 utwory, czas: 54'34")
  • 1950
    • Jazz Concert (nagrano: 1950.04.26-27)
    • New Orleans Days (nagrano: 1950.04.26-27)
    • New Orleans to New York
  • 1951 – Satchmo at Pasadena (10 utworów, czas: 48'5")
  • 1952
    • Satchmo at Symphony Hall, Vol. 2 (nagrano: 1947.11.30)
    • Satchmo Serenades (18 utworów, 55')
  • 1954
    • Louis Armstrong Sings the Blues
    • Satchmo at Symphony Hall (15 utworów, 70'27")
    • Latter Day Louis
    • Louis Armstrong Plays W.C. Handy (16 utworów, 76'37")
  • 1955.01.21 – Louis Armstrong at the Crescendo, Vol. 1 (nagrano: 1955.01.21)
  • 1955 – Satch Plays Fats: The Music of Fats Waller (21 utworów, 38'2")
  • 1956.06.01 – The Great Chicago Concert 1956 2-płytowy album (26 utworów, 122'45")
  • 1956.07.06 – American Jazz Festival at Newport (nagrano: 1956.07.06)
  • 1956 – Ambassador Satch (13 utworów, 54'7")
  • 1956 – Ella and Louis wspólnie z Ella Fitzgerald (11 utworów, 54'6")
  • 1956 – Satchmo the Great [Columbia] (26 utworów, 48'39")
  • 1957.10.14 – Louis Armstrong Meets Oscar Peterson
  • 1957 – I've Got the World on a String
  • 1957 – Mack the Knife [Pablo]
  • 1957 – Ella & Louis Again
  • 1957 – Louis and the Angels
  • 1957 – Satchmo: A Musical Autobiography
  • 1957 – Louis Under the Stars
  • 1958
    • Louis and the Good Book (20 utworów, 62'21")
    • Porgy & Bess wspólnie z Ella Fitzgerald (15 utworów, 66'14")
  • 1959.05.14 – Satchmo in Style (16 utworów, 48'59")
  • 1960 – Louis & the Dukes of Dixieland [Audio Fidelity] (nagrano: 1960.05.24)
  • 1960.07.01 – Happy Birthday, Louis! Armstrong & His All-Stars (20 utworów, 62'40")
  • 1960.12.14 – Paris Blues (nagrano: 1960.12.14)
  • 1960 – Bing & Satchmo wspólnie z Bing Crosby (12 utworów, 38'51")
  • 1961 – Recording Together for the First Time wspólnie z Duke Ellington (10 utworów nagranych: 1961.04.03-04)
  • 1964.10.25 – Hello, Dolly! (12 utworów, 37'50")
  • 1966 – Louis 2-płytowy album (53 utwory, 123'28")
  • 1968.03 – Disney Songs the Satchmo Way (10 utworów, 31'18")
  • 1968 – What a Wonderful World (11 utworów, 30'52")
  • 1968 – I Will Wait for You (nagrano: 1967.12-1968.03)
  • 1970 – What a Wonderful World (10 utworów nagranych: 1970.05.26-27)

Śmierć[edytuj | edytuj kod]

Grób Louisa Armstronga

Armstrong zmarł na atak serca we śnie 6 lipca 1971 r.[10]. W chwili śmierci przebywał w Queens, w Nowym Jorku[11]. Został pochowany na cmentarzu we Flushing w Queens w Nowym Jorku[12].

W ostatniej drodze wśród honorowo niosących trumnę byli między innymi: Bing Crosby, Ella Fitzgerald, Dizzy Gillespie, Pearl Bailey, Count Basie, Harry James, Frank Sinatra, Ed Sullivan, Earl Wilson, Alan King, Johnny Carson i David Frost[13]. Peggy Lee zaśpiewała The Lord’s Prayer podczas gdy Al Hibbler zaśpiewał Nobody Knows the Trouble I’ve Seen, a ostatnią mowę wygłosił wieloletni przyjaciel Armstronga Fred Robbins[14].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Floyd Levin, Benny Carter: Classic Jazz: A Personal View of the Music and the Musicians. University of California Press, s. 218. ISBN 978-0520234635.
  2. Jos Willems: All of me: the complete discography of Louis Armstrong. The Scarecrow Press, Inc., s. 437. ISBN 978-0810857056.
  3. Louis Armstrong – legenda jazzu.. znanichrzescijanie.wordpress.com
  4. a b 45 lat temu zmarł Louis Armstrong. Był jednym z najważniejszych przedstawicieli muzyki jazzowej. kultura.onet.pl
  5. Rock ‘n’ Roll Hall of Fame Inductees 1986–2013 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-06-30].
  6. y, Louis Armstrong - Giganci Jazzu - Agora, Ogólnopolski cykl koncertów jazzowych Era Jazzu, 4 sierpnia 2018 [dostęp 2020-04-22] (pol.).
  7. Satchmo and the Jews
  8. Podobny do trąbki instrument popularny wśród nowoorleańskich muzyków
  9. Laurence Bergreen Louis Armstrong: an extravagant life
  10. Laurence Bergreen, Louis Armstrong: An Extravagant Life, New York: Broadway Books, 1997, s. 491, ISBN 0-553-06768-0, OCLC 36755811.
  11. Albin Krebs: Louis Armstrong, Jazz Trumpeter and Singer, Dies (ang.). nytimes.com, 1971-07-07. [dostęp 2012-12-23]. Cytat: Louis Armstrong, the celebrated jazz trumpeter and singer, died in his sleep yesterday morning at his home in the Corona section of Queens.
  12. Louis Armstrong w bazie Find a Grave (ang.)
  13. Collier: Louis Armstrong. Pan, 1985, s. 333. ISBN 0-330-28607-2.Sprawdź autora:1.
  14. Louis Armstrong Dies: 1971 Year in Review. Upi.com, 28 grudnia 1971. [dostęp 17 sierpnia 2009].
  15. Opowieść o Armstrongu, czasopismo „Jazz” z 1957 roku, numery 3-9.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]