Louis Armstrong

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Louis Armstrong
Ilustracja
Imię i nazwisko Louis Daniel Armstrong
Pseudonim Satchmo, Pops
Data i miejsce urodzenia 4 sierpnia 1901
Nowy Orlean
Data i miejsce śmierci 6 lipca 1971
Nowy Jork
Instrumenty trąbka, kornet
Typ głosu baryton
Gatunki jazz, dixieland, swing, pop tradycyjny
Zawód muzyk, wokalista
Aktywność ok. 19141971
Powiązania Hot Five, Ramona, What a Wonderful World
Instrument
Trąbka
Louis Armstrong w 1953 r.

Louis Daniel Armstrong (pseudonim artystyczny Satchmo lub Pops) (ur. 4 sierpnia 1901 w Nowym Orleanie[1], zm. 6 lipca 1971 w Nowym Jorku[2]) – amerykański trębacz i wokalista jazzowy. Wyróżniał się stylem gry na trąbce i wokalistyką jazzową, do której wprowadził śpiew scatem.

W 1990 Louis Armstrong został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame[3]. Jego imieniem nazwany został stadion w kompleksie tenisowym USTA National Tennis Center.

Życiorys[edytuj]

Armstrong urodził się w biednej rodzinie w Nowym Orleanie w stanie Luizjana. Jego ojciec był robotnikiem w fabryce terpentyny, a jego matka i siostra były prostytutkami. Zaniedbany wychowawczo włóczył się po ulicach, skąd trafił do zakładu poprawczego. Na początku uczył się grać na kornecie (podobny do trąbki instrument popularny wśród nowoorleańskich muzyków) w grupie New Orleans Home for Colored Waifs od Bunka Johnsona, Buddy’ego Petita i Joe „King” Olivera.

W 1922 Armstrong przeprowadził się do Chicago, gdzie został zaproszony przez Joe „King” Olivera do gry w Creole Jazz Band. Armstrong dokonał tu swoich pierwszych nagrań, grając drugi kornet w grupie Olivera.

Następnie prowadził własne zespoły Hot Five i Hot Seven. W latach trzydziestych nagrywał z big bandami Fletchera Hendersona oraz własnym.

Po II wojnie światowej prowadził mniejsze zespoły pod nazwą All Stars.

W latach 60. odbył tournée artystyczne, podczas którego odwiedził kilka państw afrykańskich. Wówczas doszło do jego krótkiego spotkania z polskim reportażystą, Ryszardem Kapuścińskim.

Występował często w duecie z Ellą Fitzgerald.

Śmierć[edytuj]

Grób Louisa Armstronga

Armstrong zmarł na atak serca we śnie 6 lipca 1971 r. na miesiąc przed 70. urodzinami[4] i 11 miesięcy po słynnym koncercie w Waldorf-Astoria's Empire Room[5]. W chwili śmierci przebywał w Queens, w Nowym Jorku[6]. Został pochowany na cmentarzu we Flushing w Queens w Nowym Jorku[7].

W ostatniej drodze wśród honorowo niosących trumnę byli między innymi: Bing Crosby, Ella Fitzgerald, Dizzy Gillespie, Pearl Bailey, Count Basie, Harry James, Frank Sinatra, Ed Sullivan, Earl Wilson, Alan King, Johnny Carson i David Frost[8]. Peggy Lee zaśpiewała The Lord's Prayer podczas gdy Al Hibbler zaśpiewał Nobody Knows the Trouble I've Seen, a ostatnią mowę wygłosił wieloletni przyjaciel Armstronga Fred Robbins[9].

Upamiętnienie[edytuj]

  • Postać Louisa Armstronga przedstawił polski rysownik Janusz Christa w 8 odcinkowym komiksie Opowieść o Armstrongu opublikowanym w czasopiśmie „Jazz” z 1957 roku[10].

Przypisy

  1. Floyd Levin, Benny Carter: Classic Jazz: A Personal View of the Music and the Musicians. University of California Press, s. 218. ISBN 9780520234635.
  2. Jos Willems: All of me: the complete discography of Louis Armstrong. The Scarecrow Press, Inc., s. 437. ISBN 9780810857056.
  3. Rock 'n' Roll Hall of Fame Inductees 1986–2013 (ang.). The Rock and Roll Hall of Fame and Museum, Inc.. [dostęp 2016-06-30].
  4. Meckna, Michael; Satchmo, The Louis Armstrong Encyclopedia, Greenwood Press, Connecticut & London, 2004.
  5. Laurence Bergreen, Louis Armstrong: An Extravagant Life, 1997, s. 491, ISBN 0-553-06768-0
  6. Albin Krebs: Louis Armstrong, Jazz Trumpeter and Singer, Dies (ang.). nytimes.com, 1971-07-07. [dostęp 2012-12-23].  Cytat: Louis Armstrong, the celebrated jazz trumpeter and singer, died in his sleep yesterday morning at his home in the Corona section of Queens.
  7. Louis Armstrong w bazie Find a Grave (ang.)
  8. James Lincoln: Louis Armstrong. Pan. ISBN 0-330-28607-2.
  9. Louis Armstrong Dies: 1971 Year in Review. 28 grudnia 1971. [dostęp 17 sierpnia 2009].
  10. Opowieść o Armstrongu, czasopismo „Jazz” z 1957 roku, numery 3-9.

Linki zewnętrzne[edytuj]