Johann David Heinichen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Johann David Heinichen
ilustracja
Data i miejsce urodzenia 17 kwietnia 1683
Krauschwitz k. Weissenfels
Pochodzenie niemieckie
Data i miejsce śmierci 16 lipca 1729
Drezno
Instrumenty klawesyn
Gatunki muzyka poważna, muzyka barokowa
Zawód kompozytor, teoretyk muzyki

Johann David Heinichen (ur. 17 kwietnia 1683 w Krauschwitz k. Weissenfels, zm. 16 lipca 1729 w Dreźnie)[1]niemiecki kompozytor i teoretyk muzyki działający w okresie późnego baroku.

Jego ojciec, Michael Heinichen, studiował muzykę w słynnej Thomasschule w Lipsku, połączonej z Thomaskirche, następnie był kantorem w Pegau i pastorem w wiejskim kościele w Krauschwitz. Johann David również uczył się w Thomasschule u Johanna Schelle i Johanna Kuhnauz (klawesyn)[1]. Uczniem w tej szkole był też przyszły kompozytor Christoph Graupner.

W latach 1702–1706 studiował prawo w Lipsku, a następnie praktykował w Weissenfels do 1709. W tym czasie również komponował; w 1710 napisał pierwszy traktat muzyczny. W 1717 razem z Johannem Sebastianem Bachem (z którym się przyjaźnił) pracował na dworze księcia Leopolda von Anhalt-Cöthen. Następnie był kapelmistrzem na dworze Augusta II Mocnego. Jego uczniem był Johann Georg Pisendel[1].

W roku 1721 Heinichen ożenił się w Weissenfels i miał jedno dziecko, które urodziło się w styczniu roku 1723. Zmarł na gruźlicę w 1729.

Skomponował wiele mszy, magnifikatów, kantat, arii.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • George J. Buelow: Heinichen, Johann David. W: The New Grove Dictionary of Music and Musicians, vol. H. Oxford University Press, 2004. ISBN 978-0-19-517067-2. (ang.)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]