Johannes Steinhoff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Johannes Steinhoff
Mäcky
176 zwycięstw
Ilustracja
GenLt Johannes Steinhoff; lata 60. XX w.
Oberst – Wehrmacht General – Bundeswehra OberstWehrmacht
Dienstgrad Bundeswehr LW General infobox.svg GeneralBundeswehra
Data i miejsce urodzenia 15 września 1913
Cesarstwo Niemieckie Bottendorf k. Roßleben, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 21 lutego 1994
Niemcy Wachtberg-Pech k. Bonn, Niemcy
Przebieg służby
Lata służby 1934-1945,
1955-1974.
Siły zbrojne Balkenkreuz.svgLuftwaffe
Roundel of the German Air Force (with Border).svgLuftwaffe
Jednostki JG 26, JG 52, JG 77, Kommando Nowotny, JG 7, JV 44
Stanowiska dowódca JG 77, dowódca JG 7
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca oficer Bundeswehry w dowództwie NATO
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego z Liśćmi Dębu i Mieczami Wielki Krzyż Zasługi z Gwiazdą Orderu Zasługi RFN
Krzyż Niemiecki w Złocie Krzyż Żelazny I Klasy Krzyż Żelazny II Klasy Złota Odznaka za Rany Medal za Kampanię Zimową na Wschodzie 1941/1942 Medal Kampanii Włosko-Niemieckiej w Afryce (Włochy) Legia Zasługi (Stany Zjednoczone) Legia Honorowa III Klasy (Francja)

Johannes Steinhoff (ur. 15 września 1913 w Bottendorf, obecnie część Roßleben, zm. 21 lutego 1994 w Wachtberg-Pech k. Bonn) – niemiecki as myśliwski z okresu II wojny światowej, a następnie wysokiej rangi oficer lotnictwa Zachodnich Niemiec i NATO.

Był jednym z wielu pilotów Luftwaffe, którzy latali bojowo przez cały okres wojny (1939-1945). Odniósł 176 zwycięstw powietrznych, z czego 152 na Froncie Wschodnim, 12 na Froncie Zachodnim i 12 na Froncie Śródziemnomorskim. Brał udział w 993 misjach bojowych. Był jednym z pierwszych pilotów którzy latali bojowo na Me 262, członkiem znanej jednostki JV 44 dowodzonej przez Adolfa Gallanda. Zestrzeliwany 12 razy, raz skakał na spadochronie.

18 kwietnia 1945, po uzyskaniu 6 zwycięstw na Me 262, w jego samolocie pękła opona podczas startu. Mocno poparzony spędził dwa lata w szpitalu. Pomimo wielu operacji rekonstrukcyjnych jego twarz była zniekształcona.

Po wojnie został zaproszony przez Zachodnie Niemcy do przebudowy Luftwaffe w NATO, osiągnął stopień generała. Służył jako m.in. szef sztabu lotnictwa Centralnej Europy (ang. Commander Allied Air Forces Central Europe (1965–1966)), szef sztabu Luftwaffe (1966–1970) i inspektor Luftwaffe. Odszedł na emeryturę w 1974.

Zmarł w szpitalu w Wachtberg-Pech k. Bonn 21 lutego 1994 z powodu komplikacji po wcześniejszym ataku serca.


Odznaczenia[edytuj]

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Berger, Florian (2000). Mit Eichenlaub und Schwertern. Die höchstdekorierten Soldaten des Zweiten Weltkrieges. Selbstverlag Florian Berger. ​ISBN 3-9501307-0-5​.
  • Fellgiebel, Walther-Peer (2000). Die Träger des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939-1945. Friedburg, Germany: Podzun-Pallas. ​ISBN 3-7909-0284-5​.
  • Obermaier, Ernst (1989). Die Ritterkreuzträger der Luftwaffe Jagdflieger 1939 – 1945 (w języku niemieckim). Mainz, Germany: Verlag Dieter Hoffmann. ​ISBN 3-87341-065-6​.
  • Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives (w języku niemieckim). Jena, Germany: Scherzers Miltaer-Verlag. ​ISBN 978-3-938845-17-2​.
  • Steinhoff, Johannes(2005). In letzter Stunde. Verschwörung der Jagdflieger Vom Widerstand der Jagdflieger gegen Reichsmarschall Göring. Flechsig. ​ISBN 3-88189-592-2​. Początkowo wydane w Niemczech w 1974, a następnie w Anglii w 1977 jako The Last Chance – The Pilots' Plot Against Goering. ​ISBN 0-09-129620-X​.
  • Steinhoff, Johannes (2005). Die Straße von Messina. Tagebuch des Kommodore. Flechsig. ​ISBN 3-88189-593-0​.
  • Schneekluth Munich(Peter Pechel, Dennis Showalter, Helmut Schmidt) (4. edycja z 1989). Deutsche im Zweiten Weltkrieg. Zeitzeugen sprechen. ​ISBN 3-7951-1092-0​.
  • Williamson, Gordon & Bujeiro, Ramiro (2005). Knight’s Cross and Oak Leaves Recipients 1941-45. Osprey Publishing Ltd. ​ISBN 1-84176-642-9​.

Linki zewnętrzne[edytuj]