John Hawkwood

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pomnik konny Johna Hawkwooda, mal. Paolo Uccello

John Hawkwood (fr. Jean Haccoude, wł. Giovanni Acuto) (ur. ok. 1323, zm. 16 marca 1394) – zawodowy żołnierz angielski, kondotier w służbie papieskiej.

John Hawkwood urodził się około 1323 roku w Sible Hedingham w Essex w Anglii w rodzinie Gilberta de Hawkwooda, garbarza i właściciela majętności ziemskich w Sible Hedingham i Finchingfield. Miał dwóch braci - Johna i Nicholasa - i cztery siostry - Agnes, Johanne, Alice i Margaret. Młodszy brat Nicholas został księdzem w diecezji londyńskiej. Hawkwood spłacony przez starszego brata, Johna, zaciągnął się do wojska. Brał udział w kampaniach wojny stuletniej w armii Edwarda III. Prawdopodobnie walczył w bitwach pod Crécy i pod Poitiers. Karierę w armii rozpoczął jako szeregowy żołnierz a kończył w randze kapitana. Służbę pod dowództwem Czarnego Księcia zakończył w roku 1360, po traktacie w Brétigny. Prawdopodobnie za szczególne zasługi Hawkwood został nobilitowany przez króla.

Od grudnia 1360 do marca 1361 roku, jako żołnierz międzynarodowej Wielkiej Kompanii (Magna Comitiva) Robina Knowlesa, brał udział w zbrojnej akcji przeciwko papieżowi Innocentemu VI. Najemnicy oblegli Awinion. Dzięki zabiegom papieża w maju 1361 roku Wielka Kompania przeniosła się do Lombardii i Piemontu we Włoszech. Oddział Hawkwooda, zwany Białą Kompanią od koloru flagi i błysku polerowanych pancerzy, złożony z weteranów wojny stuletniej, a także z ochotników przybyłych z Anglii, wsławił się szczególną bezwzględnością, nawet jak na wojsko najemne. Biała Kompania w czasie największego rozwoju liczyła 3500 kawalerzystów i 2000 piechurów. W latach 1363-1364 Hawkwood uczestniczy w konflikcie zbrojnym Pizy z Florencją jako sojusznik Pizy.

W roku 1370 zaciągnął się na służbę nowego papieża Grzegora XI, który miał za złe Florencji, że ta nie wsparła go militarnie w wojnie z Viscontimi z Mediolanu[1]. Po zakończeniu tego konfliktu w roku 1375 wielu florentyńczyków żywiło obawy, że Grzegorz XI zwróci się teraz przeciw Toskanii. By temu zapobiec Florencja przekupiła Hawkwooda 130 tysiącami florenów, na co mianowana przez signiorię komisja, tzw. otto dei preti ("ośmiu od księży"), przeznaczyła skonfiskowane dobra biskupów, opatów, kościołów, klasztorów i innych instytucji kościelnych[1]. Hawkwood otrzymał również 600 florenów rocznego trybutu za kolejne pięć lat oraz dożywotnią pensję w wysokości 1200 florenów[2].

Hawkwood był adresatem listu św. Katarzyny z Sieny, która namawiała go do wycofania się z konfliktu i udania na krucjatę. Zmarł 16 marca 1394 roku w swoim domu w Pulverosa pod Florencją. Jego pogrzeb był wielkim wydarzeniem dla mieszkańców Florencji. Szczątki Hawkwooda złożono w kościele St. Reparata, a później przetransportowane do Anglii. Malarz Paolo Uccello namalował konny portret Hawkwooda na północnej ścianie nawy Duomo we Florencji.

Przypisy

  1. a b John M. Najemy: A History of Florence 1200-1575. Blackwell Publishing, 2006. ISBN 1-4051-1954-3. s. 151-155.
  2. William Caferro: John Hawkwood: An English Mercenary in Fourteenth-Century Italy. Baltimore: Johns Hopkins University Press, 2006. ISBN 0-8018-8323-7. s. 175.