Jomo Kenyatta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jomo Kenyatta
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

20 października 1891
Gatundu

Data śmierci

22 sierpnia 1978

Prezydent Kenii
Okres

od 1964
do 1978

Przynależność polityczna

Afrykański Narodowy Związek Kenii

Następca

Daniel Moi

Jomo Kenyatta (ur. 20 października 1891, zm. 22 sierpnia 1978) – kenijski polityk, prezydent w latach 1964-1978.

Pochodził z plemienia Kikuju. Studiował w Wielkiej Brytanii antropologię społeczną pod kierunkiem profesora Bronisława Malinowskiego w London School of Economics. Po powrocie do kraju w 1946 czołowy przywódca ruchu wyzwoleńczego w Kenii; przewodniczący Afrykańskiego Narodowego Związku Kenii. W 1952 aresztowany wraz ze swoimi współpracownikami przez władze brytyjskie pod zarzutem kierowania powstaniem Mau Mau[1].

Uwolniony w 1961, odegrał główną rolę w doprowadzeniu kraju do niepodległości. Stanął na czele Afrykańskiego Narodowego Związku Kenii (KANU), zapewniając mu zwycięstwo w wyborach powszechnych w 1963; został premierem, a po uzyskaniu przez Kenię niepodległości 12 grudnia 1963 i proklamowaniu republiki w 1964 – prezydentem.

Walczył z antagonizmami plemiennymi i rasowymi; zdołał przekonać zagraniczny kapitał do inwestowania w Kenii, a białych osadników do pozostania w kraju i współpracy; prowadził zdecydowanie prozachodnią politykę. Dążąc do umocnienia władzy zdelegalizował w 1969 wszystkie (poza KANU) organizacje polityczne. Skutecznie walczył z przejawami niezadowolenia. Umocnieniu jego władzy sprzyjały pomyślny rozwój gospodarczy, powiązania z zagranicznymi monopolami, autorytet i uznanie u współobywateli, którzy nadali mu tytuł Mzee (czyt. /əmˈzeɪ/)[2], który w języku swahili oznacza „starszy” i używany jest w odniesieniu do osób powszechnie szanowanych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Roland Anthony Oliver: Dzieje Afryki po 1800 roku. Warszawa: „Książka i Wiedza”, 2007, s. 290,291. ISBN 978-83-05-13491-0.
  2. mzee (ang.). dictionary.com. [dostęp 2016-04-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • E. Huxley, Out in the Midday Sun, 1985
  • Bernd Jordan, Aleksander Lenz: Księga 100 polityków stulecia. tłum. A. Sąpoliński, wyd. Interart, Warszawa 1997, ISBN 83-7060-508-7
  • Jomo Kenyatta, Facing Mount Kenya, 1937
  • J. Murray-Brown, Kenyatta, 1972