Jordi Llopart

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jordi Llopart
RIAN archive 556226 Athlete Jordi Llopart, finishing.jpg
Llopart finiszuje na igrzyskach olimpijskich w Moskwie w 1980.
Wzrost 167 cm
Masa ciała 63 kg
Dyscypliny lekkoatletyka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Hiszpania
Igrzyska olimpijskie
Srebro
Moskwa 1980 lekkoatletyka
(chód na 50 km)
Mistrzostwa Europy
Złoto
Praga 1978 chód na 50 km

Jordi Llopart Ribas hiszp. Jorge Llopart (ur. 5 maja 1952 w El Prat de Llobregat) – hiszpański lekkoatleta chodziarz pochodzący z Katalonii, mistrz Europy i medalista olimpijski.

Pochodzi z tej samej miejscowości, co inny słynny hiszpański chodziarz Josep Marín.

Zwyciężył w chodzie na 50 kilometrów na mistrzostwach Europy w 1978 w Pradze. Na igrzyskach olimpijskich w 1980 w Moskwie zdobył srebrny medal na tym samym dystansie.

Na mistrzostwach Europy w 1982 w Atenach zajął 6. miejsce w chodzie na 50 kilometrów. Na pierwszych mistrzostwach świata w 1983 w Helsinkach zajął 28. miejsce w chodzie na 20 kilometrów[1], a chodu na 50 kilometrów nie ukończył[2].

Na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles zajął 7. miejsce w chodzie na 50 km. Na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie zajął 9. miejsce na tym samym dystansie. Został zdyskwalifikowany na 50 km na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie[3]. Zajął 13. miejsce w tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu. Nie ukończył chodu na 50 km na mistrzostwach Europy w 1990 w Splicie. Na mistrzostwach świata w 1991 w Tokio zajął 17. miejsce w chodzie na 50 km[4].

Llopart siedem razy wystąpił w Pucharze Świata. W 1979 startował w chodzie na 20 km, zajął 25. miejsce. W pozostałych występach startował w chodzie na 50 km i zajął następujące miejsca: 1981 – nie ukończył, 1983 – 4. miejsce, 1985 – 8. miejsce, 1987 – 14. miejsce, 1989 – nie ukończył, 1991 – 26. miejsce[5].

Był mistrzem Hiszpanii w chodzie na 50 km w 1978, 1979, 1981, 1985, 1986 i 1989-1991[6],

W 1991 zakończył karierę zawodniczą i został trenerem. Trenował m.in. Daniela Plazę, który został mistrzem olimpijskim w 1992 w Barcelonie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]