Josef Allerberger

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Josef Allerberger
Sepp
Obergefreiter (kapral) Obergefreiter (kapral)
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1924
Styria
Data i miejsce śmierci 2 marca 2010
Wals-Siezenheim
Przebieg służby
Lata służby 1943–1945
Siły zbrojne III Rzesza Wehrmacht
Jednostki 3 Dywizja Górska
Stanowiska strzelec wyborowy
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Późniejsza praca stolarz
Odznaczenia
Krzyż Rycerski Krzyża Żelaznego Krzyż Żelazny (1939) I Klasy Krzyż Żelazny (1939) II Klasy Srebrna odznaka za rany (III Rzesza)

Josef „Sepp” Allerberger (ur. 1924, zm. 2010) – żołnierz niemiecki austriackiego pochodzenia, jeden z najskuteczniejszych strzelców wyborowych Wehrmachtu odznaczony Złotą Odznaką Strzelca Wyborowego[1].

Służba wojskowa[edytuj | edytuj kod]

Po powołaniu do wojska w lutym 1943 po przeszkoleniu trafił na front wschodni w połowie lipca 1943 roku, jako strzelec karabinu maszynowego[2]. Służył w 8. kompanii II. Batalionie 144. pułku 3. Dywizji Górskiej o numerze poczty polowej 09469 D, która w dniach 17 lipca do 22 lipca 1943 była uwikłana w ciężkie walki opóźniające zajęcie Zagłębia Donieckiego przez Armię Czerwoną[3]. 22 lipca 1943 został lekko ranny odłamkiem granatu w lewą rękę. Jako strzelec wyborowy zaczął działać, kiedy znalazł w stosie zdobytej broni, podczas jej porządkowania na tyłach w ramach rekonwalescencji, sowiecki karabin Mosin wz. 1891/30 z celownikiem optycznym PU[4]. Karabiny te były często używane przez żołnierzy niemieckich na froncie wschodnim z powodu ich dużej niezawodności w trudnych warunkach bojowych i z braku własnych karabinów dla snajperów na początku zmagań na froncie wschodnim[5]. W maju 1944 został wysłany na specjalistyczne szkolenie snajperskie, które odbyło się w dniach 5.06. - 2.07.44 na poligonie „Seetaler Alpe” niedaleko Judenburga w kraju związkowym Styria w Austrii, pomimo że uzyskał już wiele celnych trafień ze zdobycznego karabinu. Allerberger od czasu szkolenia używał karabinu Mauser K98k z lunetą o czterokrotnym powiększeniu Hensoldt Dialytan. Pod koniec wojny często używał karabinu 43 i pistoletu maszynowego MP40. Znany był z zastosowania szkieletu parasola do maskowania w warunkach bojowych, w szkielet którego wplatał odpowiedni materiał maskujący do miejsca i czasu[6]. We wrześniu 1944 za dotychczasowe zasługi na polu walki każdy snajper został wyróżniony Krzyżem Żelaznym II. Klasy[7]. We wrześniu 1944 także Allerberger otrzymał Krzyż Żelazny II klasy. Zabił oficjalnie 257 żołnierzy wroga i jest drugim najskuteczniejszym snajperem Wehrmachtu po Matthäusie Hetzenauerze[8]. Posiadacz „Złotego Orła” strzelców wyborowych. Został odznaczony Krzyżem Rycerskim 20 kwietnia 1945 przez dowodzącego Grupą Armii „Centrum” Ferdinanda Schörnera. Niestety nie ma o tym wzmianki w oficjalnych dokumentach[9]. Z podania Allerbergera dyplom przyznania odznaczenia zaginął podczas przesyłki, co było częstym zjawiskiem w ostatnich dniach wojny. 5 czerwca 1945 roku, unikając długoletniej niewoli, wrócił do rodzinnego domu pod Salzburgiem.

Po wojnie pracował jako mistrz stolarski. Zmarł 2 marca 2010 roku w Wals-Siezenheim[10].

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wallenda, Wolfgang - Der Scharfschütze von Stalingrad. 2017, Books on Demand, Norderstedt, s- 207, ​ISBN 978-3-7448-9455-5
  2. Wie war das Scharfschützenleben des Josef Allerberger wirklich? | Geschichtsforum.de - Forum für Geschichte, www.geschichtsforum.de [dostęp 2020-07-09] (niem.).
  3. Gebirgs-Jäger-Regiment 144 - Lexikon der Wehrmacht, www.lexikon-der-wehrmacht.de [dostęp 2020-07-09].
  4. http://sniper-weapon.ru/pritsely/106-opticheskij-pritsel-pu-3-5 Oписание прицела ПУ и история его создания на сайте sniper-weapon.ru. - Opis i historia celownika optycznego PU
  5. Wallenda, Wolfgang - Scharfschützen der Waffen-SS an der Ostfront. Im Fadenkreuz der Jäger. 2014, Books on Demand, ​ISBN 978-3-7347-3984-2
  6. Interview with 3 WWII German snipers:- Matthais Hetzenauer, Sepp Allerberger, HelMut Wirnsberger. - Histomil.com, histomil.com [dostęp 2020-07-09] (ang.).
  7. Roland Kaltenegger: Eastern Front Sniper: The Life of Matthäus Hetzenauer. 2017, Greenhill Books, ​ISBN 978-1-78438-216-2
  8. Snajperzy II wojny światowej.(Praca zbiorowa), Wydawnictwo RM, 2013, rozdz. 8, s:163-178, ​ISBN 978-83-7773-046-1
  9. Scherzer, Veit (2007). Die Ritterkreuzträger 1939–1945 Die Inhaber des Ritterkreuzes des Eisernen Kreuzes 1939 von Heer, Luftwaffe, Kriegsmarine, Waffen-SS, Volkssturm sowie mit Deutschland verbündeter Streitkräfte nach den Unterlagen des Bundesarchives (in German). Jena, Germany: Scherzers Militaer-Verlag. ​ISBN 978-3-938845-17-2
  10. Menschen, 3. März - Regionales auf salzburg.com - Salzburger Nachrichten, www.salzburg.com [dostęp 2020-07-09] [zarchiwizowane z adresu 2011-07-20].
  11. a b c d e f Albrecht Wacker - Snajper na froncie wschodnim. Wspomnienia Josefa Allerbergera. Wyd. RM, Warszawa, 2016, język polski, tłumacz - Jacek Falkowski, s.: 322-326 (fotokopie czterech ocalałych dokumentów o nadaniu odznaczeń) i s. 330 - o zaginięciu dyplomu z nadania Krzyża Rycerskiego, ​ISBN 978-83-7773-555-8​, data dostępu 2020-05-20

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Albrecht Wacker: Snajper na Froncie Wschodnim. Wspomnienia Seppa Allerbergera, przeł. Marek Skierkowski, Wydawnictwo XXL, Wrocław 2007, ​ISBN 978-83-923779-9-3​.
  • Albrecht Wacker: Snajper na Froncie Wschodnim, przeł. Jacek Falkowski, wstęp Andrzej Zaręba, Wydawnictwo LIBRON, Kraków 2008, ​ISBN 978-83-7396-671-0​.