Kabina oddzielana

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kabina oddzielana umożliwia pilotowi (lub astronaucie) ewakuację z pojazdu w warunkach wysokiej prędkości lub wysokości lotu. Przewidziana do użycia w statkach powietrznych poruszających się z prędkością powyżej 3200 km/h lub powyżej 22 000 m[1]. Załoga pozostaje chroniona w jej wnętrzu do momentu, gdy warunki panujące na zewnątrz umożliwiają bezpieczne jej opuszczanie lub do momentu osiągnięcia powierzchni ziemi. Wyposażona w silnik rakietowy umożliwiający jej oddzielenie od kadłuba samolotu oraz spadochron.


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Domański, 1000 słów o samolocie i lotnictwie, Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974, s. 167