Kadyjewka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Kadyjewka
Кадіївка
ilustracja
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo

 Ukraina

Obwód

 ługański

Powierzchnia

91,8 km²

Populacja (2014)
• liczba ludności


77 168[1]

Kod pocztowy

94000

Położenie na mapie obwodu ługańskiego
Mapa konturowa obwodu ługańskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Kadyjewka”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Kadyjewka”
Ziemia48°34′05″N 38°39′31″E/48,568056 38,658611
Strona internetowa

Kadyjewka (dawny polski egzonim: Kadijewka[2], ukr. Кадіївка, Kadijiwka, w latach 1937–1940 Sergo[3], w latach 1978–2016 Stachanow) – miasto na Ukrainie, w obwodzie ługańskim, w Donieckim Zagłębiu Węglowym.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1926 – 17 200[4]
  • 1989 – 112 023[3][5]
  • 1991 – 112 700[6]
  • 2013 – 77 593[7]
  • 2014 – 77 168[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś powstała w latach 40. XIX wieku[4][8], kiedy zaczęto tu wydobywać węgiel[4].

We wrześniu 1930 r. zaczęto drukować gazetę[9].

Miejscowość posiada prawa miejskie od 1932[3][8][10].

W 1934 w mieście zbudowano fabrykę maszyn(inne języki)[8]. W 1937 r. zaczęła działać linia tramwajowa[4].

Podczas II wojny światowej miasto zostało prawie całkowicie zniszczone i zostało odbudowane[4] w latach 1946–1970[8].

1 marca 1970 r. zaczęły działać trolejbusy(inne języki).

W 1985 r. miasto otrzymało Order Czerwonego Sztandaru Pracy[10].

Do 1997 r. istniały tutaj dwie wyższe uczelnie (№ 22 i № 62) oraz szkoła pedagogiczna. W maju 1997 r. wyższe uczelnie № 22 zostało zlikwidowano[11].

Od 2014 roku znajduje się pod kontrolą Ługańskiej Republiki Ludowej.

Nazwa[edytuj | edytuj kod]

Ze skutkiem na 12 maja 2016 roku (przepisy z lutego 2016) Rada Najwyższa Ukrainy usunęła nazwę Stachanow i przywróciła miastu historyczną nazwę Kadyjewka[12]. Decyzja Rady Najwyższej nie ma skutków praktycznych z uwagi na negatywne w stosunku do dekomunizacji stanowisko przywódców samozwańczej Ługańskiej Republiki Ludowej[13] stworzonej w ramach wojny na Ukrainie.

Transport[edytuj | edytuj kod]

W mieście znajduje się stacja kolejowa[3][4][8][10] oraz funkcjonuje Kolej Doniecka.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b ЧИСЕЛЬНІСТЬ НАЯВНОГО НАСЕЛЕННЯ УКРАЇНИ на 1 січня 2014 року, ukrstat.org [dostęp 2021-11-12] (ukr.).
  2. Zmiany egzonimów uchwalone na 119. posiedzeniu KSNG.
  3. a b c d Стаханов // Большой энциклопедический словарь (в 2-х тт.). / редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. том 2. М., "Советская энциклопедия", 1991. стр.410
  4. a b c d e f Кадиевка // Большая Советская Энциклопедия. / редколл., гл. ред. Б. А. Введенский. 2-е изд. том 19. М., Государственное научное издательство «Большая Советская энциклопедия», 1953. стр.288
  5. Всесоюзная перепись населения 1989 г. Численность городского населения союзных республик, их территориальных единиц, городских поселений и городских районов по полу
  6. Stakhanov // The New Encyclopedia Britannica. 15th edition. Micropaedia. Vol.11. Chicago, 1994. page 204
  7. Чисельність наявного населення України на 1 січня 2013 року. Державна служба статистики України, 2013. [dostęp 2023-09-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-21)]. (ukr.).
  8. a b c d e Кадиевка // Большая Советская Энциклопедия. / под ред. А. М. Прохорова. 3-е изд. том 11. М., «Советская энциклопедия», 1973.
  9. № 2911. Стахановское знамя // Летопись периодических и продолжающихся изданий СССР 1986–1990. Часть 2. Газеты. М., «Книжная палата», 1994. стр.382
  10. a b c Стаханов // Советский энциклопедический словарь. редколл., гл. ред. А. М. Прохоров. 4-е изд. М., «Советская энциклопедия», 1986. стр.1271
  11. "Професійно-технічне училище № 62 м. Стаханова на базі стахановських професійно-технічного училища № 62 і професійно-технічного училища № 22, що ліквідуються... Лисичанський та Стахановський педагогічні коледжі Луганського державного педагогічного інституту на базі Лисичанського та Стахановського педагогічних училищ, що ліквідуються"
    Постанова Кабінету міністрів України № 526 від 29 травня 1997 р. «Про вдосконалення мережі вищих та професійно-технічних навчальних закладів»
  12. Рада перейменувала населені пункти на окупованому Донбасі: Торез – на Чистякове, Краснодон – на Сорокине (ukr.), UNIAN, 12.02.2016 [dostęp 2016-12-05].
  13. В ЛНР отвергают затею Киева с переименованиями городов (W Ługańskiej Republice Ludowej odrzucają zobowiązanie Kijowa do zmiany nazw miast) (ros.), Журналистская правда, 20.02.2016 [dostęp 2016-12-05].