Ługańska Republika Ludowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ługańska Republika Ludowa
Луганская Народная Республика
Луганська Народна Республіка
Flaga Ługańskiej Republiki Ludowej
Godło Ługańskiej Republiki Ludowej
Flaga Ługańskiej Republiki Ludowej Godło Ługańskiej Republiki Ludowej
Hymn:
Живи и цвети, ЛНР!

(Żyj i kwitnij, ŁRL!)
Położenie Ługańskiej Republiki Ludowej
Język urzędowy

rosyjski[1]

Stolica

Ługańsk[2]

Ustrój polityczny

republika

Typ państwa

państwo marionetkowe zależne od Rosji

Głowa państwa

prezydent Leonid Pasiecznik[3]

Szef rządu

premier Siergiej Kozłow

Powierzchnia
 • całkowita


8377 km²

Liczba ludności (2020)
 • całkowita 
 • gęstość zaludnienia


1 438 934[4]
171,7 osób/km²

waluta

rubel rosyjski[5] (RUB, ₽)

Deklaracja niepodległości (jednostronna)

od Ukrainy
12 maja 2014

Strefa czasowa

UTC +3[6]

Domena internetowa

brak, stosowane domeny Rosji (.ru), ZSRR (.su) i Ukrainy (.ua)

Kod samochodowy

LPR[7]

Kod telefoniczny

+380 (Ukraina)

Ługańska Republika Ludowa, ŁRL (ros. Луганская Народная Республика, Ługanskaja Narodnaja Riespublika, ŁNR; ukr. Луганська Народна Республіка, Łuhanśka Narodna Respublika, ŁNR) – państwo nieuznawane powszechnie na arenie międzynarodowej. ŁRL ogłosiła swoją niepodległość 12 maja 2014 roku, dzień po referendum niepodległościowym. Jego władze kontrolują po zdobyciu Siewerodoniecka prawie cały obwód ługański Ukrainy. Kraj ten jest uznawany jedynie przez Osetię Południową[8], Doniecką Republikę Ludową[9] i od 21 lutego 2022 przez Rosję[10], zaś od 29 czerwca 2022 także przez Syrię[11][12] i od 13 lipca 2022 przez Koreę Północną[13]. Terytorium kontrolowane przez republikę zamieszkałe jest głównie przez ludność rosyjskojęzyczną[14], która częściowo poparła jej powstanie. Władze ŁRL uznały rząd w Kijowie za nielegalny[15]. Republika jest uznawana za państwo marionetkowe zależne od Rosji[16][17][18][19][20][21][22][23].

Historia

Została ustanowiona 27 kwietnia 2014. 11 maja 2014 na jej terenie zorganizowano referendum, a 12 maja 2014 ogłoszono deklarację niepodległości[24].

24 maja 2014 Ługańska Republika Ludowa i Doniecka Republika Ludowa podpisały porozumienie o powstaniu Federacyjnej Republiki Noworosji[25]. W 2015, po podpisaniu protokołu mińskiego i wynikającego z niego zawieszenia broni, funkcjonowanie Federacyjnej Republiki Noworosji zostało zawieszone na czas nieograniczony[26][27].

Ukraina kwalifikuje ŁRL jako organizację terrorystyczną. GPO stwierdza, że „Ługańska Republika Ludowa” ma jasną hierarchię, kanały finansowania i dostawy broni z Rosji.

Bojówki Ługańskiej i Donieckiej Republiki Ludowej oskarżane są przez stronę ukraińską o liczne zbrodnie wojenne[28][29].

21 lutego 2022 niepodległość republiki została uznana przez Federację Rosyjską[30][31], 29 czerwca niepodległość republiki uznała Syria[32], a 13 lipca Korea Północna[13].

Dystrykty Ługańskiej Republiki Ludowej na tle obwodu ługańskiego
Ługańska i Doniecka Republika Ludowa
Protest w Ługańsku 1 marca 2014
Bojownicy ŁRL
Symbol milicji ŁRL

Podział administracyjny

Po 2014 roku Ługańska Republika Ludowa kontroluje następujące rejony oraz miasta obwodu ługańskiego[33][34]:

Siły zbrojne

Siły zbrojne Ługańskiej Republiki Ludowej oficjalnie nazywane są „milicją ludową”. Podzielona jest ona na oddzielne brygady. Najwyższym dowódcą sił zbrojnych jest głowa państwa.

Zobacz też

Przypisy

  1. Парламент ЛНР признал русский язык единственным государственным в республике (ros.). s. interfax.ru. [dostęp 2022-04-26].
  2. Tymczasowa ustawa zasadnicza (Konstytucja) Ługańskiej Republiki Ludowej (art. 55).
  3. Znane są wyniki zbojkotowanych przez społeczność wyborów [dostęp 2020-07-09].
  4. Численность населения Луганской Народной Республики на 1 января 2020 года [dostęp 2020-07-09] (ros.).
  5. Rubel główną walutą w samozwańczej Ługańskiej Republice Ludowej, TVN24 [dostęp 2017-11-21].
  6. DPR and LPR switch over to Moscow time, TASS [dostęp 2017-11-21] (ros.).
  7. ŁNR wwodit nowyje awtomobilnyje nomiera i tiechpasporta, Nowosti DNR [dostęp 2017-11-21] (ros.).
  8. South Ossetia Recognizes ‘Luhansk People’s Republic’ (ang.). RFE/RL. [dostęp 2017-11-25].
  9. Official site of the head of the Lugansk People’s Republic (ros.). [dostęp 2022-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-03-12)].
  10. Указ Президента Российской Федерации № 72 «О признании Луганской Народной Республики», 21 lutego 2022 (ros.).
  11. سورية تقرر الاعتراف باستقلال وسيادة جمهوريتي لوغانسك ودونيتسك الشعبيتين (arab.). s. moi.gov.sy. [dostęp 2022-06-29].
  12. Bushra Dabin, Amer Dhawa, Syria recognizes independence and sovereignty of Lugansk and Donetsk People’s Republics, Syrian Arab News Agency, 29 czerwca 2022 [dostęp 2022-06-30] (ang.).
  13. a b North Korea recognises breakaway of Russia’s proxies in east Ukraine, Reuters, 14 lipca 2022 [dostęp 2022-07-14] (ang.).
  14. Портрет электоратов Ющенко и Януковича (ros.). 2005-01-18. [dostęp 2022-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-03)].
  15. Луганские сепаратисты провозгласили независимость „ЛНР”, а донецкие – попросились в состав России (ros.). 2014-05-12. [dostęp 2022-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-07)].
  16. Rosjanie od roku szykują Donbas do eskalacji, www.gazetaprawna.pl, 22 lutego 2022 [dostęp 2022-06-15] (pol.).
  17. Piękoś: w Donbasie panują rządy marionetkowe w całości posłuszne Moskwie, PolskieRadio24.pl [dostęp 2022-06-15].
  18. ‘Their golden hour’: Donetsk and Luhansk leaders revel in rising profile, the Guardian, 24 lutego 2022 [dostęp 2022-06-15] (ang.).
  19. Made by Russia. Marionetkowe państwa stworzone przez Rosję, Do Rzeczy, 6 kwietnia 2022 [dostęp 2022-06-15] (pol.).
  20. Editorial Board, Russia marches on uninhibited in eastern Ukraine, „Washington Post”, 18 lutego 2015, ISSN 0190-8286 [dostęp 2022-06-15] (ang.).
  21. Ukraine fighting points to Russia designs for puppet state, „Financial Times”, 27 stycznia 2015 [dostęp 2022-06-15].
  22. News Article, css.ethz.ch [dostęp 2022-06-15] (ang.).
  23. William H. Hill, Unrecognized Actors from Unrecognized States: Moscow’s Puppets or Inevitable Interlocutors, 2017 [dostęp 2022-06-15].
  24. Rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) nr 810/2014 z dnia 22 lipca 2014 r. dotyczące wykonania rozporządzenia (UE) nr 269/2014 w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi. (CELEX: 32014R0810).
  25. Decyzja Rady 2014/499/WPZiB z dnia 25 lipca 2014 r. zmieniająca decyzję 2014/145/WPZiB w sprawie środków ograniczających w związku z działaniami podważającymi integralność terytorialną, suwerenność i niezależność Ukrainy lub im zagrażającymi. (CELEX: 32014D0499).
  26. Gława MID DNR: Projekt «Noworossija» zakrit na kakoje-to wriemja – IA REGNUM. 2015-05-18. [dostęp 2015-08-19]. Cytat: Проект «Новороссия» закрыт на неопределенный срок, заявил в интервью газете «Вечерняя Макеевка» от 14 мая министр иностранных дел ДНР Александр Кофман.
  27. Oleg Cariow: Noworossii poka nie byt iz-za Minskich sogłaszenij. Pravda.ru, 2015-05-19. [dostęp 2015-08-19]. Cytat: Проект не закрывается, он заморожен. А причина в том, что минские соглашения не предусматривают создание Новороссии, объединения двух республик.
  28. Wojciech Pięciak, Adam Nowak, Raport o rosyjskich zbrodniach, „Tygodnik Powszechny”, 8 grudnia 2015 [dostęp 2016-03-13] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-17].
  29. Rosyjskie zbrodnie wojenne we wschodniej Ukrainie w 2014 roku.
  30. Putin uznał niepodległość separatystycznych republik, TVN24 [dostęp 2022-02-21].
  31. Anton Troianovski, Valerie Hopkins, Putin, in a fiery speech to Russians, says he will recognize the separatists in Ukraine, „The New York Times”, 21 lutego 2022, ISSN 0362-4331 [dostęp 2022-02-21], Cytat: Immediately after the speech, state television showed Mr Putin at the Kremlin signing decrees recognizing the so-called Donetsk and Luhansk People’s Republics, which were created after Russia fomented a separatist war in eastern Ukraine in 2014. (ang.).
  32. Syria recognizes independence, sovereignty of Donetsk, Luhansk -state news agency, Reuters [dostęp 2022-06-29] (ang.).
  33. Кабмин назвал города Донбасса, подконтрольные сепаратистам [dostęp 2014-11-14].
  34. Численность населения по состоянию на 1 октября 2015 года по Луганской Народной Республике [dostęp 2015-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2016-02-04] (ros.).

Linki zewnętrzne