Kalendarz słowiański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Kalendarz słowiański – kalendarz używany przez Słowian w okresie przedchrześcijańskim. Rachubę czasu wyznaczały w nim zjawiska przyrodnicze (przede wszystkim pory roku) oraz cykl prac gospodarskich[1]. Nie znano rachuby lat, odległe w czasie wydarzenia datowano na podstawie wyróżniających je cech (zjawiska astronomiczne, uroczystości wspólnotowe)[1].

Po chrystianizacji Słowiańszczyzny pierwotny kalendarz słowiański zastąpiony został powszechnie używanym w całej Europie, opartym na kalendarzu rzymskim[1].

Nazwy miesięcy według Kazimierza Moszyńskiego, uzupełnione przez Henryka Łowmiańskiego, bez ewentualnego trzynastego miesiąca. Brzmienie w postaci spolszczonej[2]:

Nr Nazwa
I prosiniec
II sieczeń (suszec)
III bierzień
IV kwiecień (stpol. łżykwiat)
V trawień
VI czerwień (izok)
VII lipień
VIII sierpień
IX wersień (rujeń)
X październik
XI listopad
XII grudzień (studzień)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

  • Rabosz – rodzaj drewnianego kija na którym wykonywano również kalendarze

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Mały słownik kultury dawnych Słowian. Lech Leciejewicz (red.). Warszawa: Wiedza Powszechna, 1988, s. 161. ISBN 83-214-0499-5.
  2. Henryk Łowmiański, Podstawy gospodarcze formowania się państw słowiańskich, Warszawa 1953, s.27-30