Kalendarz radziecki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kartka z kalendarza radzieckiego, 12 grudnia 1937 – dzień wyborów do Rady Najwyższej ZSRR. Charakterystyczny jest brak tradycyjnej nazwy dnia tygodnia i zastąpienie go zapisem szósty dzień sześciodniówki

Radziecki kalendarz rewolucyjnykalendarz wprowadzony w ZSRR 1 października 1929; od 1 grudnia 1931 wielokrotnie zmieniany, ostatecznie zarzucony 26 czerwca 1940 przez przywrócenie kalendarza gregoriańskiego.

Nawet w czasie obowiązywania tego kalendarza, równolegle w niektórych przypadkach posługiwano się kalendarzem gregoriańskim, jako pomocniczym.

Kalendarz ten dzielił rok na 12 miesięcy, oraz tygodnie, których liczba zmieniła się w czasie obowiązywania kalendarza.

Rok[edytuj]

Zasadniczo numeracja lat była kontynuacją systemu gregoriańskiego, lecz niekiedy stosowano dodatkowy zapis licząc lata od rewolucji, np. czterdziesty ósmy rok Wielkiej Socjalistycznej Rewolucji Październikowej (Сорок восьмой год Великой Октябрьской социалистической революции). Zapis taki pojawiał się niekiedy w kalendarzach (jako dodatkowy) także w latach późniejszych[1], po rezygnacji z kalendarza rewolucyjnego. Ostatnie takie frazy pojawiły się w niektórych kalendarzach na 1991.

Miesiąc[edytuj]

Każdy miesiąc miał 30 dni. Pozostałe 5 lub 6 dni określano jako „bezmiesięczne wakacje” (безмесячные каникулы). Nie wchodziły one w skład żadnego miesiąca ani tygodnia, posiadały za to własne nazwy:

  • następny dzień po 30 stycznia – Dzień Lenina (День Ленина)
  • 2 kolejne dni po 30 kwietnia – Dni pracy (Дни труда)
  • 2 kolejne dni po 7 listopada – Dni przemysłowe (Индустриальные дни)
  • w roku przestępnym dodatkowy dzień – Dzień przestępny (високосный день) następował po 30 dniu lutego.

Już 1 grudnia 1931 nastąpiła pierwsza zmiana tego kalendarza polegająca na przywróceniu poprzedniego systemu liczenia dni w roku.

Tydzień[edytuj]

W latach 1929–1931 tydzień składał się z 5 dni. W szczególny sposób wyznaczano dni wolne od pracy: robotnicy byli podzieleni na 5 grup, którym przydzielono poszczególne kolory (żółty, różowy, czerwony, fioletowy, zielony), zaś każda taka grupa posiadała wolne innego dnia. Reforma ta była bardzo niepopularna, jakkolwiek bowiem zwiększyła ogólną liczbę wolnych dni w roku o ok. 27%, to znacznie skomplikowała stosunki społeczne, zwłaszcza rodzinne, gdyż wolny dzień członków rodziny mógł przypadać innego dnia.

1 grudnia 1931 5-dniowy tydzień zastąpiono 6-dniowym (шестидневка). Dzień wolny przypadał już konkretnego dnia, to jest 6, 12, 18, 24 i 30 dnia każdego miesiąca (oraz 1 marca, który zastąpił zlikwidowany 30 lutego).

Powrót do 7-dniowego tygodnia nastąpił 26 czerwca 1940. Początkowo za pierwszy dzień tygodnia uważano niedzielę, następnie – poniedziałek.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy