Kalidasa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Śakuntala.
Malował Raja Ravi Varma.
Śakuntala pisze do Duszjanty.
Malował Raja Ravi Varma.
Śakuntala.
Malował Raja Ravi Varma.

Kalidasa (skr. कालिदास, trl. Kālidāsa, "sługa Kali") był słynnym poetą i dramaturgiem z epoki klasycznego sanskrytu.

Życie[edytuj | edytuj kod]

Trudno dokładnie określić, kiedy tworzył, najprawdopodobniej jednak w okresie imperium Guptów, w IV, V lub VI wieku n.e. Jego sztuki i poezja opierały się przede wszystkim na indyjskiej mitologii i filozofii.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

W literaturze sanskrytu zajmuje podobne miejsce jak William Szekspir w literaturze angielskiej. Sława spowodowała, że przypisywano mu też dzieła (ok. 30), których autorem pewnie nie był, takie jak Nālodaya i Śrutabodha. Badacze uważają obecnie, że te utwory napisali inni pisarze o takim samym imieniu - Kālidāsa.

Dzieła[edytuj | edytuj kod]

Jest autorem dzieł:

  • lirycznych:
    • Meghadūta (Obłok posłańcem)
    • Ṛtusaṃhāra (Opis pór roku) - autor domniemany, brak jednoznacznych dowodów potwierdzających jego autorstwo
  • epickich:
    • Raghuvaṃśa (Ród Raghów)
    • Kumārasambhava (Narodziny boga Kumāry)
  • dramatycznych:
    • Abhijñānaśākuntalam (Rozpoznanie Śiakuntali), zwane też: Abhijñāśākuntala lub Śākuntala
    • Mālavikāgnimitram (Mālavikā i Agnimitra)
    • Vikramorvaśi (Vikrama i Urvaśi)

Przekłady na język polski[edytuj | edytuj kod]

Na język polski przełożono z oryginału Śākuntalę (Kalidasa, Siakuntala, przełożył Stanisław Schayer: Ossolineum 1957, Biblioteka Narodowa II:111, z obszernym wstępem; wcześniejsze wojenne wydanie: Budapeszt 1941) oraz Maghadutę (Joanna Sachse, na łamach Przeglądu Orientalistycznego, ok. 1980). Fragmenty dzieł w przekładzie Stanisława Schayera znaleźć można także w Wielkiej literaturze powszechnej, wydawca Trzaska, Evert i Michalski, Warszawa (ok. 1930), t. I, s. 115-226; a w przekładzie Juliana A. Święcickiego w Historyi literatury powszechnej w monografijach, Warszawa 1901, t. IV, s. 290-301.


Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]