Kalocsa
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
![]() Widok na pałac arcybiskupi i katedrę | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Komitat | |||||
Powiat | |||||
Powierzchnia |
53,18 km² | ||||
Populacja (I 2011) • liczba ludności • gęstość |
| ||||
Nr kierunkowy |
78 | ||||
Kod pocztowy |
6300 | ||||
Położenie na mapie Węgier ![]() | |||||
![]() | |||||
Strona internetowa |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/bc/Kalocsa_%C3%A9rseki_palota.jpg/240px-Kalocsa_%C3%A9rseki_palota.jpg)
Kalocsa – miasto (17,2 tys. mieszkańców w I 2011 r.) na Węgrzech, położone na zachodzie Wielkiej Niziny Węgierskiej nad Dunajem. Miasto jest ośrodkiem administracyjnym powiatu Kalocsa, wchodzącego w skład komitatu Bács-Kiskun.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Arcybiskupstwo od X wieku (drugie na Węgrzech, po Ostrzyhomiu). W 1001 biskup Anastazy-Astryk koronował tu pierwszego króla Węgier – Stefana I Świętego[1].
Od XIX wieku główny ośrodek uprawy papryki. W początku lat 80. XX wieku obszar upraw papryki kaloczańskiej wynosił 3,5 tys. hektarów[1].
Sztuka ludowa
[edytuj | edytuj kod]Miasto jest silnym ośrodkiem twórczości ludowej, głównie ornamentacyjnego malarstwa ściennego i haftu (hafciarki noszą tu nazwę pisarek). Do 1918 używano w tym zakresie wąskiej gamy kolorystycznej: koloru białego, czarnego, czerwonego i niebieskiego. Obecnie tradycja ta zanikła i używa się szerokiego spektrum barw. Malunki i hafty przedstawiają jednak wyłącznie naturalistyczne ornamenty roślinne. Zdobi się ściany wewnętrzne domostw, jak również ganki i ściany szczytowe. Silne jest także ludowe garncarstwo i ceramika. Wytwarzane są zwłaszcza czerwone dzbany i białe misy z niebieskimi ozdobnikami[1].
Współpraca
[edytuj | edytuj kod]Kirchheim unter Teck, Niemcy
Cristuru Secuiesc, Rumunia
Totana, Hiszpania
Betlejem, Palestyna
Shenzhen, Chińska Republika Ludowa
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Jerzy Midzio, Papryka i hafty, w: „Poznaj Świat”, nr 6/1981, s. 26, ISSN 0032-6143.