Kii (półwysep)
![Ziemia](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e9/Geographylogo.svg/20px-Geographylogo.svg.png)
Droga pielgrzymów (tu: zbocze Daimon-zaka, podejście do świątyni Kumano Nachi-taisha, w Nachi-Katsuura, prefektura Wakayama) | |
Państwo | |
---|---|
Powierzchnia |
blisko 10 000 km² |
Rodzaj obiektu |
półwysep |
Położenie na mapie Japonii ![]() | |
![]() |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/da/Map_Kumano_Kodo.png/240px-Map_Kumano_Kodo.png)
Półwysep Kii (jap. 紀伊半島 Kii-hantō) – największy półwysep Japonii, położony w środkowej części wyspy Honsiu (Honshū), oddzielony od wyspy Sikoku (Shikoku) kanałem Kii. Nazwa półwyspu pochodzi od nazwy dawnej prowincji Kii[1].
Zachodnie brzegi półwyspu oblewają wody zatoki Osaka. U nasady leży miasto Osaka. Większą część półwyspu, południowo-zachodnią zajmuje prefektura Wakayama, północno-zachodnią – prefektura Osaka, wschodnią – prefektura Mie, a centralną – prefektura Nara[1].
Od pradawnych czasów ludzie żyjący w tym regionie wierzyli, że jest w nim wiele punktów energii. Również obecnie obszar ten przyciąga uwagę, odradza się bowiem zainteresowanie ideą, że istnieją wewnątrz potężne, tajemnicze źródła energii. Można to łączyć z faktem, iż półwysep Kii leży blisko „linii tektonicznej”, która jest częścią japońskiego uskoku wschód-zachód[2].
Szlak pielgrzymów
[edytuj | edytuj kod]Jednym z takich miejsc jest Kumano, uważane za miejsce pochówku bogini Izanami, która urodziła bogów Japonii: słońce (Amaterasu), księżyc (Tsukuyomi) i burzę (Susanoo). Było to miejsce kultu gór, znanego od ponad 1000 lat jako miejsce praktyki górskiej ascezy shugendō, łączącej elementy ezoterycznego buddyzmu, taoizmu i shintō[2].
W drugiej połowie okresu Heian (794–1185) Kumano stało się jedną z „Czystych Krain” ze względu na rozpowszechnienie wiary w Amidę, a pielgrzymki cesarzy stały się regularną praktyką. Szlaki pielgrzymów były tak gęsto uczęszczane, że przypominały kolumny mrówek. Z tego powodu pielgrzymki nazywano: „wizytami mrówek w Kumano”. Szlak (właściwie kilka zbiegających się dróg), którymi podążali oraz święte obiekty na ich trasie zostały wpisane w 2004 na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako Święte miejsca i drogi pielgrzymkowe w regionie gór Kii[3][4] i wpisane jako drugie – po „Drodze św. Jakuba” w Europie – na listę UNESCO[2][5][a].
Ta sieć szlaków pielgrzymkowych, licząca łącznie setki kilometrów, nazywa się Kumano Kodō, a główne cele pielgrzymek, to Kumano Sanzan, trzy grupy najsłynniejszych chramów: Kumano Hongū-taisha, Kumano Nachi-taisha i Kumano Hayatama-taisha[6].
Galeria miejsc pielgrzymkowych
[edytuj | edytuj kod]-
Sakura na górze Yoshino-yama (prefektura Nara)
-
Pielgrzymi-asceci yamabushi
-
Chram Yoshino Mikumari-jinja (prefektura Nara)
-
Chram Kumano Hayatama-taisha (prefektura Wakayama)
-
Chram Tamaki-jinja (prefektura Nara)
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]Uwagi
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Na świecie istnieją tylko dwa szlaki pielgrzymkowe zarejestrowane jako miejsca światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO. Tym drugim jest Droga św. Jakuba prowadząca do katedry w Santiago de Compostela w północno-zachodniej Hiszpanii (zarejestrowana w 1993 r.). Oba szlaki pielgrzymkowe rozwinęły się w tym samym czasie (w XI wieku) i oba ponownie budzą zainteresowanie.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b 日本地図. Tokyo: Seibido Shuppan, 2018, s. 190, 192, 193, 200. ISBN 978-4-415-11272-5.
- ↑ a b c Kii Peninsula Story. Kansai Tourism Bureau. [dostęp 2020-08-13]. (ang.).
- ↑ Polski Komitet ds. UNESCO, Japonia (pol.), dostęp 20.01.2021
- ↑ Kenkyusha's New Japanese-English Dictionary. Tokyo: Kenkyusha Limited, 1991, s. 1088, 1361, 1436. ISBN 4-7674-2015-6.
- ↑ Sacred Sites and Pilgrimage Routes in the Kii Mountain Range. UNESCO World Heritage Centre, 2004 (2016). [dostęp 2020-08-13]. (ang.).
- ↑ Kumano Kodo Pilgrimage: Kii Peninsula. Japan National Tourism Organization., 2018. [dostęp 2020-08-13]. (ang.).