Klasztorzysko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klasztorzysko
Ilustracja
Klasztorzysko widok od strony południowej spod wierzchołka Szerzawy
Państwo  Polska
Położenie Górach Czarne
Pasmo Sudety Środkowe
Góry Czarne
Wysokość 631 m n.p.m.
Położenie na mapie Sudetów
Mapa konturowa Sudetów, u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Klasztorzysko”
Ziemia50°44′56,270″N 16°21′47,073″E/50,748964 16,363076

Klasztorzysko – wzniesienie o wysokości 631 m n.p.m., w południowo-zachodniej Polsce w Górach Czarnych w Sudetach Środkowych.

Lisie Skały na szczycie wzniesienia

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie położone w północnej części Gór Czarnych w Sudetach Środkowych, około 2,3 km, na południowy wschód od centrum miejscowości Dziećmorowice i 3,0  km na południowy zachód od miejscowości Zagórze Śląskie[1].

Fizjografia[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie o regularnych zboczach i niewielkim mało wykształconym szczycie, na którym znajduje się charakterystyczna grupa skałek, tzw. Lisia Skała. Wzniesienie ma kształt wydłużonej kopuły o spłaszczonej powierzchni szczytowej. Rozciąga się na kierunku SW-NE. Charakteryzujące się nieregularną rzeźbą, urozmaiconym ukształtowaniem z wyraźnie podkreślonymi dość stromo opadającymi zboczami: wschodnim, zachodnim i północnym. Południowe zbocze szerokim, pasem grzbietowym łagodnie opada w stronę bliźniaczego wzniesienia Szerzawa, od którego, oddzielone jest Przełęczą Niedźwiedzią. Całe wzniesienie położone jest na obszarze Parku Krajobrazowego Sudetów Wałbrzyskich. Zbocza wzniesienia trawersują liczne leśne drogi i ścieżki. U podnóża wzniesienia, po południowej stronie, położona jest niewielka, osada wiejska Podlesie. Położenie wzniesienia, kształt i wyraźnie podkreślona część szczytowa czynią wzniesienie rozpoznawalnym w terenie.

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Wzniesienie całości zbudowane z dolnokarbońskich zlepieńców gnejsowych. Zbocza wzniesienia pokrywa warstwa młodszych osadów z okresu zlodowaceń plejstoceńskich. Ze względu na budowę geologiczną masyw Klasztorzyska wraz z sąsiadującą po drugiej stronie Przełęczy Niedźwiedziej - Szerzawą w literaturze niemieckiej, jak również w niektórych polskich opracowaniach zaliczane były jako część Gór Sowich.

Roślinność[edytuj | edytuj kod]

Większość powierzchni wzniesienia łącznie z partią szczytową porośnięta jest lasem świerkowym regla dolnego z domieszką drzew liściastych}. Na zboczach występują m.in. mezotroficzne lasy liściaste oraz płaty lasów świerkowych. Drzewostan lasów liściastych tworzą gatunki jak buk, klon jawor, brzoza brodawkowata, dąb szypułkowy z domieszką świerka. Miejscami występuje jesion wyniosły. Warstwę krzewów stanowi podrost gatunków budujących drzewostan, oraz leszczyna pospolita. Runo jest dobrze wykształcone, w jego skład wchodzą m.in. szczawik zajęczy, kokoryczka okółkowa, jeżyna, starzec gajowy, miejscowo czworolist pospolity, a także roślinność trawiasta, w tym trzcinnik leśny oraz paprotnik. Występują tu także gatunki podlegające częściowej ochronie takie jak przytulia wonna, konwalia majowa oraz kopytnik pospolity. Niewielką część południowego zbocza w środkowej części zajmują, górskie łąki i pastwiska.

Inne[edytuj | edytuj kod]

  • W przeszłości wzniesienie nosiło nazwę niem. Münsterhöhe, Münster-Höhe[2].
  • Na południowy wschód poniżej szczytu na poz. pow. 500 m n.p.m. położone jest źródło potoku Mydlana Woda[3][4].

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przez szczyt wzniesienia nie prowadzą szlaki turystyczne.

Widok z wieży Zamku Grodno w kierunku Klasztorzyska

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]