Klaus-Peter Thiele

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Klaus-Peter Thiele
Data i miejsce urodzenia 14 grudnia 1940
Meiningen
Data i miejsce śmierci 10 października 2011
Berlin
Zawód aktor
Lata aktywności 1960-2005

Klaus-Peter Thiele (ur. 14 grudnia 1940 w Meiningen, zm. 10 października 2011 w Berlinie) – niemiecki aktor filmowy i teatralny.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w niedużym miasteczku Meiningen w Turyngii, w rodzinie aktora i reżysera teatralnego Heino Thiele (matka – Elisabeth z d. Seiberlich). Powojenny ład ustanowiony w Europie przez aliantów spowodował, że dzieciństwo, młodość i większa część kariery zawodowej aktora miała miejsce w Niemieckiej Republice Demokratycznej. Najprawdopodobniej profesja jego ojca miała wpływ na wybór jego drogi zawodowej – po ukończeniu lokalnej szkoły średniej, rozpoczął studia aktorskie w „Hochschule für Schauspielkunst Ernst Busch” w Berlinie Wschodnim. Po jej ukończeniu występował na deskach teatrów w Parchim, Poczdamie, a po zjednoczeniu NiemiecHamburga, Monachium i Berlina. Od początku swojej aktorskiej kariery, przez niemal 30 lat związany był ze wschodnioniemiecką wytwórnią DEFA, a główna rola w filmie Przygody Wernera Holta z 1965 od razu zapewniła mu popularność w obydwu krajach niemieckich.

Wystąpił w ponad 80 filmach kinowych i telewizyjnych. Pojawiał się w produkcjach państw obozu socjalistycznego – dzięki występom w polskich filmach w latach 60.- 80., produkcjom czechosłowackim i wschodnioniemiecko-jugosłowiańskim był dość znanym i rozpoznawalnym aktorem wschodnioniemieckim w Polsce okresu PRL.

Zmarł na raka w Berlinie.

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

  • 1964 – Przygody Wernera Holta - Werner Holt
  • 1967 – 1913 - Friedrich Staadler
  • 1969 – Ostatnie dni - jeniec niemiecki Kurt
  • 1969 – Białe Wilki - epizod
  • 1972 – Kopernik - Retyk, uczeń Kopernika
  • 1973 – Zuzanna i zaczarowany pierścień - epizod
  • 1973 – Telefon 110 - epizod
  • 1974 – Zwycięstwo - jeniec niemiecki Kurt
  • 1976 – Wyzwolenie Pragi - Warder
  • 1976 – Dagny - Paul
  • 1976 – Człowiek przeciw człowiekowi - Eduard Tornten
  • 1980 – Wyrok śmierci - obersturmbannführer Rudolf Foerster
  • 1980 – Telefon 110 - epizod
  • 1984 – Romans z intruzem - Ernst Hoffman
  • 1985 – Zwycięstwo - Klaus Werner
  • 1990 – Telefon 110 - epizod
  • 1993 – Extralarge 2: Misja Kondora - Kurt

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Ze związku partnerskiego z malarką Rosemarie Rautenberg ma córkę Valeskę (ur. 1979), która chociaż „zaliczyła” aktorskie epizody w niemieckich filmach l. 90, obecnie jest niezależnym twórcą w branży muzycznej.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]