Klub Zachowawczo-Monarchistyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Klub Zachowawczo Monarchistyczny
Lider Adam Wielomski
Data założenia 1988
Ideologia polityczna konserwatyzm, tradycjonalizm
Liczba członków ok. 70
konserwatyzm.pl

Klub Zachowawczo-Monarchistyczny – polska organizacja o charakterze tradycjonalistycznym, kontrrewolucyjnym, konserwatywnym i katolickim, założona 7 marca 1988 r., zarejestrowana jako stowarzyszenie. Doktryna KZ-M łącząca te elementy, nazywana jest konserwatyzmem integralnym. KZ-M jest organizacją metapolityczną i ideową, nie zajmuje się bieżącą polityką, lecz stawia sobie za główny cel promowanie idei konserwatywnych w życiu społecznym, założeń wolnorynkowych w gospodarce oraz tradycjonalizmu katolickiego w polskim narodzie. KZ-M uważa się za ideowego i organizacyjnego spadkobiercę założonego w Krakowie 7 marca 1926 r. Klubu Zachowawczo-Monarchistycznego, którego poprzednikiem było założone 29 października 1922 r. Stronnictwo Zachowawcze.

Organem klubu jest pismo: Pro Fide Rege et Lege (łac. "Za Wiarę, Króla i Prawo") - wydawane obecnie w formie półrocznika.

Klub jest także właścicielem internetowego Portalu Myśli Konserwatywnej - konserwatyzm.pl - łączącego cechy gazety codziennej i pisma formacyjnego oraz współpracuje m.in. z pismami "Najwyższy Czas!" i "Myśl Polska".

Idee fundamentalne Klubu[edytuj]

Antydemokratyzm[edytuj]

Klub określa siebie, jako organizację antydemokratyczną, ze względu na to, że demokracja "zanegowała naturalny porządek rzeczy o pochodzeniu władzy od Boga, wprowadzając w to miejsce irracjonalną teorię immanentnego pochodzenia władzy od samych rządzonych". Klub głosi, że nie można skutecznie zarządzać państwem "w sytuacji bezustannych walk partii o władzę, w atmosferze chronicznych kryzysów gabinetowych, przepychanek partyjnych, nieustających afer, korupcji, nacisków różnorakich lobby krajowych i zagranicznych". Według manifestu Rady Głównej KZ-M: "Kontrrewolucja XXI wieku. Idee Fundamentalne" - "państwo demokratyczne jawi się (...) jako zagroda bez gospodarza, gdzie każdy może wejść i zniszczyć lub zabrać ze sobą to, co mu się tylko spodoba". Klub popiera ustroje autorytarne, skonstruowane w poszanowaniu dla prawa naturalnego, lecz "w warunkach obecnego despotyzmu wolności i jego materialno-medialnej przewagi wszelkie precyzyjne planowanie ustroju po demokracji uważa za bezproduktywne i przedwczesne, a przede wszystkim za niezgodne z zasadą konserwatywnego sceptycyzmu co do politycznego konstruktywizmu". Klub identyfikuje się z monarchizmem na poziomie metapolitycznym. Monarchizm "należy więc traktować jako wyraz radykalnego sprzeciwu wobec demokracji bezmyślnie igrającej Religią, Państwem, Tradycją i Własnością". Jak stwierdził prezes KZ-M Adam Wielomski: "Wbrew swojej nazwie, nawiązującej do przedwojennej prawicowej organizacji, nie skupiamy się na problemie restauracji monarchii w Polsce"[1].

Antysocjalizm[edytuj]

KZ-M jest usytuowany na pozycjach antysocjalistycznych, gdyż "idea suwerenności ludu prowadzi do narastania postaw roszczeniowych tłumu podsycanych przez demagogów. Masa uwierzywszy w swoją rzekomą suwerenność traktuje demokrację jako narzędzie do redystrybucji własności na swoją korzyść". Klub uważa własność prywatną za nienaruszalną, a jej uprawomocnienie dostrzega "tak w przykazaniach Dekalogu, jak i w tym, że stanowi naturalny owoc pracy ludzkiej". Proces redystrybucyjny prowadzi do wzrostu podatków, rozrostu etatyzmu i mnożenia urzędów. Demoliberalizm współczesny definiowany jest przez KZ-M jako "system polityczny, gdzie pod pozorem ideologii indywidualizmu codziennie postępuje socjalizm, zagrażający wolności jednostki i rodziny". W manifeście programowym mowa jest o "agresji biurokracji w życie każdego z nas, przed czym nie chronią żadne deklamacje o prawach człowieka". Korzeni socjalizmu KZ-M upatruje w samej idei demokratycznej i "nie można być konsekwentnym antysocjalistą nie będąc antydemokratą". Zdaniem członków Klubu, zamiast bronić wolności jednostki przed zaborczym państwem, demokracja parlamentarna stała się współcześnie "motorem zamachu na własność prywatną i wolność gospodarczą"[2].

Eurosceptycyzm[edytuj]

Klub jest sceptyczny względem obecnych planów jednoczenia Europy. Według manifestu Rady Głównej KZ-M "Europa winna być zjednoczona na gruncie fundamentalnych wartości stanowiących esencję naszej cywilizacji". Głosi ideę "Europy stanowiącej konfederację suwerennych państw narodowych, (...) bez Komisji Europejskiej, która powstała dla słusznego celu jakim jest znoszenie barier dla gospodarki pomiędzy krajami członkowskimi", ale według KZ-M "przeistoczyła się w karykaturalne socjalistyczne i biurokratyczne monstrum krępujące gospodarki państw członkowskich setkami zbędnych dyrektyw i przepisów". Klub nie godzi się na "obligatoryjną zasadę nadrzędności prawa unijnego nad krajowym i na koncepcję, iż państwo członkowskie może zostać przegłosowane przez inne państwa i zmuszone do realizacji polityki, którą postrzega jako sprzeczną ze swoją racją stanu"[3].

Katolicki tradycjonalizm[edytuj]

Klub Zachowawczo-Monarchistyczny odwołuje się do przedsoborowego nauczania Kościoła katolickiego i dawnej liturgii, akcentując swoje przywiązanie do mszy trydenckiej. Według Klubu, należy sprzeciwiać się "udzisiejszaniu" Kościoła katolickiego "poprzez jego przystosowanie do relatywizmu cechującego świat demoliberalny". KZ-M akcentuje rolę Kościoła w dziele zbawienia duszy ludzkiej i podkreśla cywilizacyjne i kulturotwórcze zasługi Kościoła Katolickiego, w wykształcaniu się narodu polskiego. Według KZ-M nauka Kościoła jest nie do pogodzenia z "ideami 1789 roku oraz antropocentryczną ideologią praw człowieka", będącymi negacją praw Bożych. Niepokój Klubu budzą też "wszelkie próby demokratyzacji hierarchii eklezjastycznej" oraz sprzeciwia się on "agnostycyzmowi państwa demokratycznego, gdzie nikt nie wie czy prawda w ogóle istnieje lub uważa się ją za niepoznawalną"[4].

Kontrowersje[edytuj]

W okresie prezesury Adama Wielomskiego w działaniach KZ-M kontrowersje budzi otwarcie się na lewicę, widoczne m.in. w publikowaniu na Portalu Myśli Konserwatywnej artykułów przeciwników wolnego rynku, działaczy lewicowych partii politycznych, czy też artykułów zwalczających legitymizm i myślicieli kojarzonych z prawicą. W czasie wyborów parlamentarnych 2011 na stronie konserwatyzm.pl promowano kandydatkę z listy Polskiej Partii Pracy. W grudniu 2012 roku rozpoczęto publikację artykułów z poparciem dla polityki Fidela Castro. Publicystą portalu był działacz komunistycznej lewicy Dawid Jakubowski[5]. Aktywnym publicystą portalu jest Konrad Rękas, były działacz Samoobrony i lider partii Zmiana[6].

Prezesi klubu[edytuj]

Pierwszym Prezesem został Artur Górski, późniejszy poseł na Sejm.

Obecnie Prezesem jest dr hab. Adam Wielomski, prof. Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj]