Kościół św. Ducha w Łasku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Kościół Świętego Ducha w Łasku
Distinctive emblem for cultural property.svg 41 z dnia 19.07.1967
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Łask
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Wezwanie Świętego Ducha
Położenie na mapie Łasku
Mapa konturowa Łasku, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Ducha w Łasku”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Ducha w Łasku”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Ducha w Łasku”
Położenie na mapie powiatu łaskiego
Mapa konturowa powiatu łaskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Ducha w Łasku”
Położenie na mapie gminy Łask
Mapa konturowa gminy Łask, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Kościół Świętego Ducha w Łasku”
Ziemia51°35′36,06″N 19°07′45,04″E/51,593350 19,129178

Kościół św. Ducha w Łasku – zabytkowa świątynia drewniana zlokalizowana w Łasku w województwie łódzkim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszy kościół na ówczesnym przedmieściu Łasku (nad rozlewiskami Pisi) zbudowano w 1495 z inicjatywy kardynała gnieźnieńskiego Fryderyka Jagiellończyka. Kościół ten był drewniany i pobudowano go w sąsiedztwie przytułku dla starców (tzw. szpitalu), istniejącego od 1490. Kościół ten popadał w stopniowe zaniedbanie, aż wreszcie spłonął w 1665.

Obecny kościół modrzewiowy, zbudowano w 1666 z datków mieszczan łaskich, bez dokumentu erekcyjnego. Budową zarządzał ks. Maciej Szklarski, kanonik łaski. W 1811 kościół został przekazany osiedlającym się w Łasku ewangelikom, powstałej dwa lata wszcześniej parafii. Dokonał tego ówczesny właściciel Łasku – Piotr Czołchański. W okresie międzywojennym wyposażenie wzbogacono o ozdoby z muszli, podarowane przez Zofię Wehr – dziedziczkę pobliskiego Karszewa.

Po II wojnie (8 sierpnia 1946) kościół przejął Polski Okręgowy Urząd Likwidacyjny i przekazał go na powrót parafii katolickiej. Nie zgodzili się na to ewangelicy i po kilkuletnich sporach podpisano ostatecznie ekumeniczną umowę o współużytkowaniu świątyni. Od początku lat 80. XX w. kościół nie był jednak użytkowany z uwagi na pogłębiający się zły stan techniczny.

2 stycznia 1989 założono księgę wieczystą – właścicielem obiektu stała się Parafia Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny i św. Michała Archanioła w Łasku. Do 1990 ukonstytuował się Społeczny Komitet Odbudowy kościoła, który był już w stanie katastrofalnym. Zniszczenie konstrukcji oszacowano na 75%. Do 1997 dokonano kapitalnego remontu kościoła, począwszy od wymiany fundamentów, aż do konserwacji więźby dachowej. Pierwsza msza po remoncie odprawiona została 23 sierpnia 1995 przez abpa łódzkiego Władysława Ziółka. 27 września 1997 uroczyście poświęcił wyremontowany kościół abp Sławoj Leszek Głódź.

Obecnie (2009), na mocy porozumienia pomiędzy Archidiecezją łódzką, a Ordynariatem Polowym Wojska Polskiego, świątynię użytkuje Parafia Wojskowa w Łasku.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Kościół jest wzniesiony z bali modrzewiowych, z prezbiterium zwróconym na zachód, trójnawowy, konstrukcji zrębowej (wieńcowej), oszalowany, z kruchtą pod chórem muzycznym. Część zachodnia kaplicy południowej tworzy zakrystię. Dachy kryte gontem, z szerokim okapem, konstrukcja więźby – sterczykowa. Nad wejściem znajduje się wieżyczka na sygnaturkę.

Nr rejestru zabytków – 41.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Historia kościoła wywieszona w gablocie przy obiekcie, Łask, 1997