Kolej Wilhelma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia kolejowa
Wilhelmsbahn AG
Dane podstawowe
Portal Portal Transport szynowy

Kolej Wilhelma (Wilhelmsbahn AG) – zbudowana w latach 1842–1847 linia kolejowa KoźleRacibórzBogumin, odgałęzienie Kolei Górnośląskiej, fragment pierwszego połączenia kolejowego BerlinWiedeń.

Pierwotnie dla linii przewidywana była nazwa Kolej Kozielsko-Bogumińska. Z uwagi na poparcie, udzielone inicjatywie budowy linii przez króla pruskiego Fryderyka Wilhelma IV, wdzięczni akcjonariusze postanowili jednak ją zmienić, upamiętniając zarazem imię króla w nazwie kolei[1]. Koncesja na budowę linii została udzielona w maju 1844.

Daty otwarcia poszczególnych odcinków:

  • 1 stycznia 1846 Kędzierzyn – Racibórz
  • 1 maja 1847 Racibórz – Chałupki
  • 1 września 1848 Chałupki – Bogumin.

W późniejszym okresie kolej wybudowała kolejne linie: w 1855[2] linię Racibórz – Głubczyce, a w latach 1855-1858 linię NędzaLigota z imponującym tunelem koło Czernicy o długości 727 m, przebitym na głębokość do 28 m pod szczytem wzgórza.

W 1869 linia kolejowa została wykupiona przez Kolej Górnośląską, a następnie wraz z nią wcielona do pruskich kolei państwowych w 1886 r.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Adam Dylewski: „Historia kolei w Polsce”, Carta Blanca 2012.
  2. Świat Kolei nr 1/2013 podaje lata 1854-1856.