Komunistyczna Partia Jordanii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Komunistyczna Partia Jordanii
Ilustracja
Lider Munir Hamarana
Data założenia 1948
Ideologia polityczna komunizm, leninizm
Poglądy gospodarcze komunizm
Barwy      czerwony

Komunistyczna Partia Jordanii (arab. الحزب الشیوعی الاردنی, Hizb al-Szujuijj al-Urduni) − partia komunistyczna działająca w Jordanii od 1948 roku. Obecnie sekretarzem generalnym jest dr Munir Hamarana. Partyjna gazeta nosi tytuł "Al-Dżamahir" (الجماهير).

W czerwcu 1951 roku do KPJ przyłączyli się palestyńscy komuniści z Zachodniego Brzegu, w następnych latach bastionem partii stał się właśnie Zachodni Brzeg, a większość działaczy i przywódców była pochodzenia palestyńskiego. Partia miała wówczas poparcie wśród miejskiej inteligencji w Nablusie i Jerozolimie, była także aktywna w rejonie Salfit, Ramallah, Betlejem i Jerycha. Wówczas głównym organem prasowym partii był miesięcznik "Al-Mukawama asz-Szabijja" (المقاومة الشعبية).

W 1953 roku partia została zdelegalizowana, jednak tworzyła wiele organizacji, m.in. Front Narodowy, który w 1955 roku zdobył jedno miejsce w parlamencie. Szczyt poparcia dla partii przypadł na lata 1956-1957 i kryzys sueski. W wyborach z 1956 roku Front Narodowy zdobył trzy miejsca w parlamencie, jeden z jego posłów został ministrem, wielu uwięzionych działaczy zwolniono z więzień, a jej czasopisma mogły wrócić do oficjalnego obiegu.

Okres liberalizacji był krótki, bowiem już w styczniu 1957 roku król Husajn ibn Talal oskarżył komunistów o kolaborację z Izraelem, komunistycznych posłów aresztowano, a jej działalności zakazano. W połowie lat 60. XX wieku Departament Stanu USA szacował liczbę członków partii na 500 osób. Ugrupowaniem wstrząsały też wewnętrzne podziały, wynikające z tego, że p.o. sekretarza generalnego Fahmi as-Salfiti postulował porozumienie z królem i sprzeciwiał się stosowaniu przemocy. Jego frakcja była w sporze na tym tle z emigracyjnym kierownictwem, w tym z sekretarzem generalnym Fu'adem Nasarem.

W latach 1970. doszło do sporu pomiędzy komunistami jordańskimi i działaczami z Zachodniego Brzegu, którzy zbliżyli się do Organizacji Wyzwolenia Palestyny i poparli działania zmierzające do utworzenia państwa palestyńskiego. Kierownictwo emigracyjne powołało w 1970 r. zbrojną milicję al-Ansar, która miała działać pod nadzorem KPJ, Komunistycznej Partii Syrii i Irackiej Partii Komunistycznej, ale nie odegrała większej roli i została rozwiązana w 1975 roku.

W 1975 roku stronnictwo al-Salfitiego na Zachodnim Brzegu ogłosiło secesję z partii i powstanie Organizacji Młodych Palestyńskich Komunistów. Reszta działaczy zreorganizowała się w Palestyńską Organizację Komunistyczną, będącą filią KPJ. POK oddzieliła się 10 lutego 1982 roku jako Palestyńska Partia Komunistyczna.

Komunistyczna Partia Jordanii pozostała nielegalna do roku 1993.