Konrad Heresbach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Konrad Heresbach
Pomnik Heresbacha w Wesel

Konrad Heresbach (ur. 2 sierpnia 1496, zm. 14 października 1576) – niemiecki humanista, wychowawca i doradca książąt Jülich-Kleve-Berg.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Konrad Heresbach był synem Konrada, posiadacza ziemskiego (dzierżawcy dóbr opactwa Corvey[1]). W 1512 rozpoczął naukę w gimnazjum w Kolonii. Tam zetknął się z ideami humanizmu. W 1515 został magistrem sztuk wyzwolonych, następnie studiował teologię i prawo; w latach 1517–1519 na różnych francuskich uniwersytetach[2][3][1]. W 1520 spotkał Erazma z Rotterdamu i w jego towarzystwie udał się do Bazylei do Johanna Frobena[2][1]. W 1521 dzięki rekomendacji Erazma został wykładowcą greki na uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim. W 1522 wyjechał z Fryburga i na uniwersytecie w Ferrarze uzyskał doktorat z prawa[2][3][1]. Po powrocie do Fryburga wydał popularny podręcznik greki[3], a także rozpoczął kontynuowane później wydawanie znanych dzieł greckich historyków[2][1].

W 1523, ponownie z polecenia Erazma objął stanowisko wychowawcy i nauczyciela Wilhelma, dziedzica tronu w księstwie Jülich-Kleve-Berg. W 1535 został bliskim doradcą ojca swego wychowanka, księcia Jana, został członkiem książęcej tajnej rady. Brał udział także w rządach księstwem po śmierci Jana, za panowania swego wychowanka Wilhelma[2][3][1]. Podejmował różne misje dyplomatyczne, m.in. 1539 prowadził negocjacje w sprawie małżeństwa siostry księcia Anny z królem Anglii Henrykiem VIII Tudorem[1]. Współtworzył nowe regulacje dotyczące organizacji kościelnej księstwa, szkolnictwa i prawa. Choć wierny katolicyzmowi, starał się przyczynić się do powstrzymania wywołanego reformacją rozłamu w Kościele, był zwolennikiem tolerancji i rozwiązań kompromisowych[2][3][1]. Jego polityka via media nie odniosła jednak sukcesu z uwagi na pogarszanie się stosunków między katolikami i protestantami. Był zwolennikiem odejścia w edukacji od scholastycznej doktryny edukacyjnej[1]. Inspirował założenie uniwersytetu w Duisburgu[2][3][1].

W ostatnich latach życia zajął się gospodarką rolną i opublikował pierwszy w historii opis stanu tej gospodarki w Niemczech[2]. Pod koniec życia opublikował też pracę o wychowaniu oraz modlitewnik, kilka innych jego prac zostało wydanych pośmiertnie[1]. Był bliskim przyjacielem Filipa Melanchtona, z którym korespondował przez 30 lat[2][1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Tobias Arand: Konrad Heresbach. [w:] Portal Rheinische Geschichte [on-line]. [dostęp 2018-04-11].
  2. a b c d e f g h i Hartwig Lohse: Heresbach (Hersbeck, Hertzbach, Hedesbach), Konrad. W: Neue Deutsche Biographie. T. 8. Berlin: Duncker & Humblot, 1969, s. 606–607.
  3. a b c d e f Leonhard Ennen: Heresbach, Konrad. W: Allgemeine Deutsche Biographie. T. 12. Leipzig: Verlag von Dunckler & Humblot, 1880, s. 103–105.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Conrad Heresbach. [w:] Deutsche Digitale Bibliothek [on-line]. [dostęp 2018-04-11].